6 JAN ŚNIEŻEK. 
bliżu osad ludzkich jest bardzo watpliwa, a tłómaczy się jego po- 
wstanie tą okolicznością, że tu zwykle gniazd dokładniej się szuka. | 
Z pasorzytów zewnętrznych na doskonałych już trzmielach 
najpospolitszym jest dręcz (Gamasus coleoptratorum), żyjący wśród 
włosów na całej powierzchni owadu, z wewnętrznych zaś wspo- 
mnieć wypada o gasienicach muchy wyślepka (Conops flavipes) _ 
i dętki (Physocephala rufipes), które wyjadaja wnętrze kałduna 
trzmiela i daja powód do jego śmierci. Same zaś przepoczwarczają się ` 
w nim i niekiedy dopiero w zbiorze wydostają się z niego nar 
zewnątrz; oneto są w jesieni przyczyna śmierci większej części 
robotnie. Oprócz tu wymienionych maja trzmiele wiele innych pa- ` 
sorzytów i nieprzyjaciół z pośród różnych grup zwierzat, szczególnie ` 
zaś pomiędzy błonkówkami (n. p. Mutilla) i muchówkami (n. p. ` 
Volucella). 
“ 
albo pod ziemia, albo przykryte gruba warstwa mchu, a przytem 
zwykle w niedogodnem miejscu położone i w pewnem od mie- 
na te osobniki, które wyleciały. Przyniósłszy ku domowi, ustawia 
się pudełko w miejseu ocienionem, a kiedy rano trzmiele siedzą 
