O KRAJOWYCH GATUNKACH TRZMIELI. 13 
sie na sposób niektórych muchówek trwa dluzszy ezas, az wyleci 
rzeczywiście samica, za która wtedy wszystkie trutnie gonią, lub 
też aż zmęczone próżnem czekaniem wejda napowrót do gniazda. 
Usposobienie tego gatunku jest bardzo łagodne, w pudełkach 
v Si się bardzo dobrze i nadaje sie najlepiej do wszelkich 
adań. 
5. Bombus fragrans Pallas. 
z pokroju i ubarwienia podobna zupełnie do B. distin- 
guendus, różni się jednak wielkościa, gdyż jest największa ze 
wszystkich europejskich gatunków, a nadto ma silnie przydymione 
skrzydła; żółte jej włosy sa długie, bardzo gęste i błyszczące. 
jest podobnie ubarwiony jak samica, lecz dotad znane 
są tylko dwa jego okazy, z których jeden znajduje się w mu- 
6. Bombus silvarum L. 
Mały ten gatunek jest obok B. hortorum najpospolitszym 
przedstawicielem fauny trzmielów galicyjskich. 
najłatwiej rozpoznać po ubarwieniu, które małym tylko 
podlega zmianom. Całe ciało jest pokryte białawo-szarymi włoska- 
miz wyjątkiem czarnej smugi pomiędzy skrzydłami, 3-ciej ob- 
raczki kałdunowej również czarnej i ostatnich 3 obrączek czerwo- 
nych, pooddzielanych od siebie szeregami szaro-żółtych włosków, 
stojących na tylnych brzegach obraczek. 
(j jest tak samo ubarwiony jak samica. 
są wązkie, na końcu łukowato na zewnatrz wygięte, a po we- 
wnętrznej stronie delikatnie ząbkowane. : 
: mia: . silvarum sa u nas bardzo pospolite tak nad, jak 
: pod ziemią i to w najrozmaitszych miejscach, na polach, w gajach 
wsrod suchych liści, a często w krzewach, w opuszczonych gnia- 
zdach ptaków i t. p. Podziemne gniazda mają zawsze większą 
liezbę osobników aniżeli nadziemne, w każdem jednak gnieździe 
Jest wiele robotnie niedołężnych wskutek poszarpanych skrzydeł 
po dłaższem lataniu lub też skutkiem niedostatecznego ich rozwi- 
