20 ; JAN ŚNIEŻEK. 
16. Bombus lapidarius L. 
Jest to gatunek najłatwiejszy do rozpoznania, gdyż w 
zawsze w jednakowem ubarwieniu. 
Q eng barwy. czarnej z połyskiem aksamitnym, a 
kałduna ma pąsowo-czerwony. Od podobnie ubarwionego B. 
jellus różni się tem, że ma włoski na piszezelaeh ostatniej pa 
nóg Se s ar tamten ma czerwone. 
ubarwiony jak Q, trafia się u nas bardzo 
ey ma ma on na przepleczu pomiędzy włosami czarnymi | 
onawo-żółte, a SA ma głowę z przodu, przed] 
i tarezke tulowiow a, jak również pierwszą lub po 
si kaldunowe żółto owłosione, koniee kałduna czerw 
resztę ciała od góry czarna, od spodu zaś blado- Méi d e 
Sie Gerstiek. ). 
Przyrząd chwytny: Trzonek krótki, łuska podłużna z! 
zębem od środka, ostrze szerokie kończ; się tępo i ma 
lekkie wycięcie. Cechujące dla tego gatunku sa ac proste i 
kip, a przy końcu kolankowato ku sobie załamane. 3 
B. lapidarius należy u nas do gatunków pospolitych, a 
- gólnie na wiosnę widać wiele matek, szukających miejsca na 
.  Zdo, wpadają zaś w oko dlatego, iż budzą się ze snu Zim 
x m w maju, kiedy inne gatunki dawno już gniazda | 
. Gnieździ się zwykle w starych murach, na miej 
a 
* ` E zdał bardzo liczne i przy 
tnice, podrażnione w gnieździe, 
owieka, dE jak ged lub osy, 
47. dabas Rajellus Kirby. 
NT u nas ze wszystkich gatunków. : 
: uj dun czamoj, a tylko koniec kaldun: 
czerwony; od. wszystkich zaś podobnie ubarwionych 
się tem, że włoski na. pm tylnej pary nóg są: 
onej. . 
SCH „zawsze jaśniej ubarwiony, ma a głow s, tów 
| pomi iędzy "zydlami, i dwie pierwszo 
czarną, a ostatnie- 
podobe s są do. B. dépit. 
