OGÓLNE STOSUNKI KSZTAŁTOWE I GRNETYGZNE WYŻYNY WSCHOD.-GÀL. 177 
ono, jak utrzymywano w myśl przytoczonego pojmowania typu 
tektonieznego Podola, wszędzie prawie jednakiem i jednostajnem, 
tak żeby warstwy, leżąc prawie poziomo, nigdzie na wielką skałę 
nie były wyruszone z położenia pierwotnego, zapadłe lub też wy- 
pues, Raczej pojawiaja sie w pewnych okolicach Podola roz- 
liczne, ale po największej części jeszcze wcale nie opisane, zjawiska 
Seine w ulawiceniu warstw, CH jednakie pofaldowanie 
się ieh w różnych sobie przyległych miejscowościach, tu i owdzie 
siodła i łęgi, których skrzydła o rozpiętości kilku do kilkanasta 
metrów wyrażnie zarysowują się na ściankach obrebiajacyeh doliny 
potoków, oprócz tego milami ciągnące się pasy fleksur, zdradza- 
jace się sposobem ulawicenia warstw, ich rapi s geologicznym 
stopniem ich poehylenia, wreszcie na obszarze ur 
Sege wystepujace warstwowanie poprzeezne, o pii yznach 
pryśnięć prawie pionowych, a położonych zawsze w kierunku danej 
fleks d 
"Wóród grzbietów wysoczyzn wyżynowych tylko pasmo Mio- 
doborów stanowi eo do sposobu pvo wyjatek, ale i ono nie 
zawdzięcza swego początku wypłóczyskom. w budowie swej we- 
wnętrznej nie przedstawia pasmo to dysłokacyj, któreby się zazna- 
ezyły w ustroju warstw skalnych, na jaw występujących, ale una- 
oeznia ono rafę wałową. 
Jest to rafa, przypominająca rafy koralowe mórz aen 
z tą różnica, że budowały ja w przeważnej części nie korale, a 
mszywioły. Geneza jej, jej kierunek i położenie geograficzne, die 
sniaja sie dopiero na podstawie powyższych dyslokaeyj podolskieh 
i rzucają na odwrót światło na historye ich powstania. 
W budowie powierzchni tego pasma zespoliły się w zadzi- 
Ej sposób znamiona kształtowe, przypominające niektóre rafy 
SS dzisiejszych, z właściwościami, "które są Miodoborom wspólne 
z podolsko-opolskimi grzbietami wysoczyzn pochodzenia tekto- 
nieznego. 
Bëss — fakt, ze grzbiet Miodoborów w eałości 
w kraw bu do siebie równoległych grzbietów 
` maer i bobrecko - mikolajowskiego, uderza 
tem ER ie idzie on w parze ze Pa, eo do nieumia- 
rowej budowy obustronnych stoków. Stok zachodni jest, jak już 
tem —P sy u każdego z trzech powyższych grzbietów 
bardziej stromy, ani wschodni. Na pozór zdawałoby się, że ta 
zgodność ma power visées znaczenie, ale w rzeezywistości 
jest ona wynikiem dwojakich procesów rozwojowych. d T $wiad- 
Rozpr. Kom. fizyogr. T. XXIX. 
