OGÓLNE STOSUNKI KSZTAŁTOWE I GENETYCZNE WYŻYNY WSCHOD.-GAL. 179 
w otoczeniu powyższych kotlin nizinowych (zloezowskiej i koltow- 
skiej), a na obszarze półwyspów wyżyny, które je rozgraniczają, 
. ` Oto 
okazuje wzgórzysty opolski typ falistosei Mert najwyższe 
wzgórza płaskowyżu uszeregowały się w kierunku prostym, wzdłaż 
linii, oznaczającej niejako krawędź grzbietu gologórsko-krzemienie- 
ckiego, pomost zaś idealny wyrównywający rozpadliny pomiędzy 
wzgórzami, stacza się po obu stronach tej krawędzi grzbietu, bar- 
dzo powoli i nieznacznie.. przyczem stopień pochylenia pomostu 
jest po obu stronach grzbietu prawie jednaki?). 
en sposób już. spostrzeżeniami morfologicznemi można 
uzasadnić, że nieumiarowość stoków ma u grzbietów opolsko-po- 
dolskich inne znaczenie genetyczne, aniżeli w Miodoborach. Trafność 
zaś tego wniosku stwierdzają dane geologiczne, albowiem na Po- 
dolu opolskiem panują w pasie podziemia, przypadającym na stok 
stromy każdego z tamtejszych grzbietów wysoczyzn, zaburzenia 
tektoniczne, od których zawisły zarówno powstanie grzbietów, jak 
i kształt rzeczonego ich stromego stoku. 
Natomiast w historyi rozwojowej Miodoborów kwestya eo do 
x 1) Por. prace moją pod tytułem : Grzbiet gołogórsko - krzemieniecki, jako 
zjawisko orotektoniezne, == a. puis B5: ; b a SUR 
