OGÓLNE STOSUNKI KSZTAŁTOWE I GENETYCZNE WYŻYNY WSCHOD.-GAL. 183 
prostu tej okoliczności, że stepy przypadaja, jak to później wy- 
każę, na najgłębsze zaklęsłości powierzchni górutworów, które 
podscielaja miejscowy trzeciorzęd. Tem sie tłumaczy 
cały charakter stepowy tych równin. Skoro bowiem położenie nizkie 
stanowiło już pierwotnie właściwość stepów, to było ono przeszkodą 
a działania erozyi naziemnej. Wykluczało ono żłobienie się jarów 
wsteczne, w kierunku biegu górnego, i ten zastój wypłóczysk jest 
powodem, że obecnie panuje w kształtach powierzchni na Panta- 
lisze i po obszarach Popławów charakter „stepowy*, który zwykł 
poniekad poprzedzać proces tworzenia się dolin. 
e wzmianki ogólnikowe o stosunkach kształtowych i gene- 
tycznych naszej wyżyny wystarcza może, aby uzasadnić podział 
jej powierzchni na osobne obszary i wytknać tem samem kieru- 
nek rozpatrywaniom bardziej szczegółowym. rt 
. .Jasnem jest, że podział taki, jeżeli ma istotnie spełnić cel 
praktyczny, nie może być sztucznym, ale powinien się opierać na 
rozpoznaniu faktów, któreby świadczyły o istotnej genetycznej 
odrębności, lub też samoistności każdej połaci wyżyny względem 
. całego otoczenia. Owóż, jeżeli istotnie wyżyna podolska przedsta- 
wia płytę skalną wypietrzona nie w postaci jednego olbrzymiego, 
a nadzwyczaj płaskiego fałdu, ale rozezłoniona fleksurami i usko- 
kami na pomniejsze oddzielne części w sposób, zaznaczający się 
na powierzchni wyżynowej rozwojem grzbietów wysoczyzn, to po- 
iał powierzchni wyżynowej, opierający się na tych danych, 
z pewnością odpowiada wymaganiu powyższemu. Musi się on 
sprawdzić jako taki w toku szczegółowych poszukiwań geologicz- 
nych, które na odwrót stosując się do rzeczonego podziału kraju, 
. wiele powinny zyskiwać i wzgledem swej metody naukowej. 
