198 DR. KAZIMIERZ MICZYNSKI. 
Pierwsze przymrozki nastaja w końcu października, wiosna 
zaczyna się w końcu marca. — Obserwowane maxima i minima 
temperatury sa +34* i —330 C. Ilość opadów atmosferycznych 
dość znaczna, jak zwykle w klimacie podgórskim, wynosi średnio 
83U mm. w roku. Z tego największa ilość, bo do 300 mm. przy- 
pada na czas od połowy czerwca do połowy lipca. 
Równinę tę, jak wspomniałem, otaczają wzgórza, które się 
wznoszą do 210 metrów ponad poziom średni doliny, a więc do 
metrów n. p. morza. Wzgórza te prawie w całej swej masie 
złożone sa z utworów epoki trzeciorzędnej t. j. dolnego oligocenu, 
bech wystepuja tu w dwóch odmiennych postaciach geologicz- 
nych ! 
Na stronie południowej i wschodniej opisywanego terenu 
(tab. I), a więc po prawym brzegu Dunajca jest to, przez karpae- 
kich geologów tak nazwany, piaskowiec magórski. Od strony pół- 
nocno-zachodniej, po lewym brzegu Dunajca występują t. zw. 
„Łupki pstre^ o odmiennym charakterze petrograficznym. 
Na brzegach tej formacyi, spadających ku dolinie Dunajca, 
występują w kilku miejscach zatoki wypełnione utworami górnego 
trzeciorzędu : miocenu, ułożonymi terasowato prawie poziomo. Skla- 
daja się one z piasków i iłów z cienkimi pokładami węgla bru- 
natnego. Formacya ta występuje na wierzch w niewielkiej tylko 
rozciągłości, zresztą przykryta zawsze utworami młodszymi. 
Cała równina pomiędzy owymi utworami górskiemi uformo- 
wała się z pokładów formacyj młodszych, t. j. dyluwium i allu- 
wium. 
Zaznaczyć należy, że siły denudacyjne działały i działają 
łnoc. Wida 
e 
1) Porówn. Dra W. Uhlig'a: Ergebnisse geologischer Aufnabmen 'in 
westgalizischen Karpathen. (Jahrb. d. k. k. geolog. Reichsanstalt Wien. 1888). 
i 
tegoż: Beiträge zur Geologie der westgalizischen Karpathen. (Jahrb. d. k. k. 
geol. R. Anst. 1883). d hg. ioni. 
