204 DR. KAZIMIERZ MICZYŃSKI. 
| 
, 
| 
O ile warstwa dolna najstarsza, t. j. Zwir, stanowi typ silnie | 
od innych się wyróżniający, o tyle glina terasowa i loess sa do sie- 
„bie nadzwyczaj podobne i bardzo trudno nieraz je rozróżnić. Typowy 
loess zresztą w niewielkiej tylko ilości się znajduje. | 
ir terasow y występuje w grubej warstwie jako | 
najdolniejsze ogniwo czwartorzędowych utworów doliny. Składa się | 
„z warstw otoezaków rozmaitej wielkości, począwszy od kamieni 20. E: 
x 
| 
x 
a 
tych, jakie dziś jeszcze tocza dopływy Dunajca pomniejsze, odró- 
żniają się jednak wyrażnie od tych ostatnich jednostajnem w całej 
masie zabarwieniem żółtawo rdzawem. 
Domięszana jest zawsze pewna ilość piasku gruboziarnistego 
(40—200/,). Zwiry te leżą w grubej warstwie, wznoszą się do 15-tu 
metrów nad dzisiejszy poziom Dunajca, w rzadkich jednak przypad- 
kach na powierzchnię występują, pospolicie przykryte glina i pia- 
skiem. Same żwiry zresztą ku górze stają się więcej piaszczyste 
i drobniejsze. Tam gdzie późniejszem działaniem wód wyżłobione | 
oryto nie zostało następnie całkiem zasypane młodszymi utworami, ^. 
tam jedynie, na pó i garbach starych, widać żwir, występu- 
jący na powierzchnię. 
Profil schematyczny v. 
Tak np. na poludnie od miasta N. Saeza spada nagle ku ` 
Dunajeowi. brzeg stromy, wysoki, z samych zwi 
fil y). — W południowej części równiny zwi b 
i i | y żwiry te przykrywa gruba 
warstwa gliny terasowej, ku północy pokłady gliny się zmniejszają 
1 żwir dyluwialny występuje bardzo blizko powierzchni, stanowiąc 
