Hijlorie-Kennis. %$ 



in beide gevallen heeft het zyne ver- 

 drietelykheden. Want hoe menigma- 

 len gebeurde het niet, dat de Hiftorie- 

 fchryvers eikanderen uitfchryven : of 

 ook \\^el de een den anderen bekort 9 

 of, met onnoodige en verzonnene by- 

 voegzelen en omflandigheden , uit- 

 breidt ? In alle die gevallen ftaat een 

 nieuw Hiflorie - Schry ver verlegen : en 

 weet niet , wat hy kiezen zal. De 

 Franfchen Ipringen 'er luchtjes mede 

 om; maar de Engelfchen hebben 'er 

 dit op gevonden, datzy hunnen Schry- 

 ver aanhaalen; en niets anders te ber- 

 de brengen , dan uittrekzels , uit de 

 Schriften en Boeken , welke zy ge- 

 bruiken; teffens de bladzyden aan- 

 wyzende, waar men de oorsprongke- 

 lyke vertellingen vinden kan : gelyk 

 marsham en Simjon hebben begonnen 

 te doen. Dit is ongemeen laftig , om 

 dat men dan fomwylen eene menigte 

 van Schry veren telkens moet opflaan 9 

 dezelve met eikanderen vergelyken, 

 en 'er het waarfchynelykfle uit afzon- 

 deren, om geene ongerymdheden op 

 eikanderen te ftapelen. Spreeken zy 

 eikanderen tegen , dan valt de arbeid nog 

 verdrietiger. De eerfte vrage is dan , wie 



Bb 5 is 



