8i Befchryvin^ van het Eiland Timor 



dieren zyn boven maate wild , en on- 

 gemakkelyk , om te bejaagen , vermits 

 zy zich meeft op de fteilile bergen, 

 die bedekt zyn met bamboezen, ophou- 

 den; maar de Timoreezen weeten de- 

 zei ven echter zoo lang te vervolgen, 

 dat zy genoodzaakt worden , den 

 weg te kiezen naar eenebeflemde plaat- 

 ze, alwaar zy zich ingeflooten vinden , 

 en eenige dagen in rufl gelaaten wor- 

 den. Naderhand komen hunne zooge- 

 naamde to veraars daarin 5 zondereenige 

 vreeze; zy verfchuilen zich achter tam- 

 me buffels , die zy onder de wilden bren. 

 gen; waarna zy de ftaert en pooten der 

 laatften beftryken met zekere geftampte 

 wortels, en leiden hen eindelyk, waar 

 heenen zy willen; even eens, als of zy 

 reeds lang waren tam geweeft. Deeze 

 jagt is alleen voorde koningen engroo- 

 ten; want men moet in groote menigte 

 zyn , om ze te doen gelukken. 



De gemeenen gaan echter veeltyds 

 op de buffels-jagt, gewapend metfnap- 

 haanen en pieken, en eene groote 

 meenigte van honden , om hunnen voor- 

 raad van gedroogd vleefch te maaken. 

 Ook hebben zy meeft altoos eenengoe- 

 den buit, om dat zy zeer ervaaren in 



het 



