V ^Treurgezang. 155 



P^ertrekt ^ vcrduemden ^ of - - Myn Zangfter gloeit- 



van fpyt : 



De Hemekvysheid lydt. 

 ' K Jiampvoette j e n Jiak myn vuiji^ verbolgen, naar de 



ixolken , 



Voor 't oog van air de volken : 

 Maar Deugd en Lydzaamheid bevaalen my , gedijoee , 



Te draagen al dat "xee ! 

 'k Verbeet me , en zag helaas ! al 't leven , all' de trekken 



'Der goede Smaak bevlekken; 

 Met ivoorden zonder zin , naar regels zonder kracht , 



Gevcróngen iiitgehragt. 

 Een Lier-gedichty'voaar in de Taalzvoier. f aam gedrongen^ 



Als Flaccus , had gezongen. 

 En ,' rollende van maat , den bejten volzin trof ^ 



Was al te ryk van fiof , 

 Te diiifter. 't Heldenftuk der Vormveranderingen ^ 



'T geen Nafo 's geeft deed zingen 

 Werd, toen 't door Vondel pas in Neder landfch gewaad 



Geftooken was, verfmnad. 

 Och arm! hoe gaat ?nen veel , in't huivrig letterzifien^ 



Te raê met heet e drijicn I 

 Waarom moet Maro juiji , in alles, met Liikaan^ 



Gelyke toonen flaan ? 

 Naaraping krenkt den zwier van geejlige gedachten : 



Ontzenuwt brein en krarhten. 

 Moet elk dan denken , als een ander 1 Is 't begrip 



De zin , de fneê , het ftip , 

 Van Wy sneus neergezet , de vraagbaak , om te dwingen ^ 



Hoe elk zal moeten zingen? 

 Elk' denkt op zyne wys: Rampzalig is 't verfiand, 



'T geen Eigenvinding bant ! 



Schrey 



