genaamd Sadjara Radja Djawa. 283 



daar zeer mede in zynen fchik, en 

 verzocht derwaards, hoe eerder- hoe 

 liever 5 te gaan. En zy vertrokken. 



Wanneer nu Kee Boejoet en de jong- 

 man op reize waren , en reeds eenigen 

 tyd in de boflchen waren voortgewan- 

 deld, zag de jongeling eenen aap inde 

 hoornen zitten: en alzoo hy dit dier 

 niet kende , vroeg hy Kee Boejoet^ w^at 

 dit voor een gedierte was , 't geen der- 

 maatennaar eenen menfch geleek? Het 

 antwoord was, het is een Wanara ^ of 

 Aap. En nog een weinig verder ge- 

 komen 5 zag hy een mooyen vogel , en 

 vroeg ook aan den ouden man, wat 

 dit voor een fchepzel was. En o:ehoord 

 hebbende , dat de vogel Tpoeng ge- 

 naamd wierde, zeide hy ik heb nog 

 geen naam : daarom zal ik my noemen 

 Tjioeng Wanara: Q^2')'t geen Kee Boe- 

 joet oo_k toeftont, en, met volle goed- 

 keuringe, bekrachtigde^ 



Na 



(23) Do©r het fpeelen verflaat hier onze Schryver 

 geen dobbelen : want daar ïyn de bovenlandfche ja- 

 vaanen geene liefhebbers van ; maar allerhande kin- 

 derfpel , daar de jongelingen aan ve^^flaafd blyven , 

 200 lang 2,y geene ernftigere bezigheid hebben , cft 

 onder een aanhoudend bedwang eeftcld worden. De 



Chi^ 



