a88 Vervolg eener yavaanfcke liijloricy 

 er, by zyne aankoomfljeenen olifant, 

 die gewallchen werd. Dit ziende vroeg 

 hy zyncn baas, wat dit vooreen groot 

 beell was? en hy kreeg tot antwoord: 

 dat het een olifant was , die den Ko- 

 ning toebehoorde. Zoo dra nu als die 

 olifant Tjioeng fVanara zag, ging het 

 beeft voor hem op de knieën liggen, 

 in die houdinge, als of het dier zeggen 

 wilde: koom gaa op mynenrug zitten, 

 en ik zal u naar het hof brengen , by 

 uwen vader. Ook hoorde hy eene 

 ftemme, zegelende: gy zult zekerlyk 

 Koning van Pajajaran worden. Hier 

 op vaagde Tjioeng Wanara de tanden 

 van den olifant af, en keerde weder 

 naar zynen baas, (26^ en alle de gee- 

 ne, welke het zagen, waren er ten 

 hoogften over verwonderd. 



De fmit, toen Tjioeng Wanara (i^r^ 

 lings aanziende, begon bitterlyk te 

 fchryen en op zyne borft te kloppen, 

 hem dus toefpreekende : helaas! watzal 

 het zy n 5'als deKoning eens zulke dingen 

 koomt te verneemen ! dan zyn wy beide 

 kinderen des doods ; en daarom houdt u 

 toch ftil. 'T Vervolg hier na. 



(26) De Olyplianten worden hier voor de Javaan- 

 fchc Vorften , uit Ceylon aangebragt. 't Is ook niet 

 vreemd dnt afgerichte Olifanten op de knven vallen. 

 Drie Olifanten van den Prins van Sourabaija deedea 

 dit, ten Jaare 1706, voor den Commandeur JCwoZ en 

 ïyn gezelfchap. 7ie Valentyn IV Deel. bl. 164. en 

 Htuttuin Nat. Hiil. I. Deel. bl. 415. 



