hr luentinge* 347 



Ik zettede myne reize, Ooffcwaards, 

 naar Samarang voort. Gezegend 

 Java! overal vond ik Uwe fchuuren op- 

 gevuld met de edelfte voortbrengzels 

 van Uwen vruchtbaaren grond. Maar, 

 niet tegenftaande Uwe ryke inzaame- 

 lin'gen , zag ik , Uwe landen doorkruis- 

 fende, nog ganfche ftreeken onbe- 

 bouwd liggem Men onderrichte my, 

 dat, hoe menigvuldig het getal Uwer 

 Opgezetenen ook mogte zyn, er even- 

 wel nog gebrek aan handen voor den 

 landbouw was. Gelukkig volk! dacht 

 ik by my zelven : zoo Gy ooit myne 

 voordeelen leerdet kennen; zoo ooit 

 myne kunflbewerking over Uw ganfch 

 Eiland algemeen wierdt; in minder 

 dan vyf en twintig jaaren , zoudt Gy 

 Ü met honderd duizend zielen ver- 

 meerderd zien. 



Eindelyk kwam ik te Samarang 

 aan. Samarang in druk! in bekom- 

 mernifle! in rouwe gezeten! De 

 vlugge Kinderziekte v/as my, op de 

 reize , voorby geflreefd , en hadt , in die 

 weinige dagen, haare flaande hand 

 reeds uitgeflrekt. De Chineefche, 

 Javj?anfche en Maleidfche Kampongs, 

 even buiten de ftad gelegen, waren 



het 



