34' Redevoering 



het eerfi: aangetaft, en zagen, iedef 

 oogenblik, hunne bewooners wegflee- 

 pen naar het graf. De Stad zelve 

 mogt niet vry blyven van haaren aan- 

 val. Zy dronk het bloed der Euro- 

 peezen uit den beker van vergenoe- 

 ging ! (*J) ó Martens ! (^) ó Teuch*:r! 

 (^*} ó .Windelstig! Uwe kinderen 

 zyn niet meer! Tedere (*) BarkeyI 

 Uw jongfte zuigeling; beminnelyke 

 (^^ Roghe'! Uw éénigft kind moeften 

 voor haare woede bukken! Noch Uwe 

 moederlyke lieflcoozingen, noch Uwe. 

 heete traanen, noch Uwe vuurige ge- 

 beden hebben dezelven kunnen behou- 

 den! Gy hebt ze zien Icheuren uit 

 Uwe beevende armen , en neêrdompe- 

 len in den killen fchoot der aarde! 

 Braave, maar ongelukkige Ouders! 

 vergeeft my 5 van hier Uwe naamen 

 te hebben gemeld. Het is nietgeweeft, 

 cm Uwe wonden, op nieuws, te doen 

 bloeden. Maar Och of Batavia ge- 

 troffen wierd' door het voorbeeld van 

 ,Uw ongeluk! En het verftrekke U, 

 tot eenige vertroofting , dat Uwe kin- 

 deren, te vroeg weggerukt, om op 

 Uw voetfpoor deeze volkplantinge in 

 hun leeven van nut te zyn, hunne 



poo- 



(*) Allen Inwooners yan Samarang. 



)i I 



