de Gamher. 37 j 



20 fterk gefmeeid, dat de hitte vanden 

 rand des Ketels, die klei niet kan 

 doen barden; nog het water, dat zo 

 wel, in de Ton als in de Ketel kookt, 

 er door dringen. 



Deeze zoa genoemde Ton, beftaat 

 maar Hegts uit 't zaam.?evoee:de duigen, 

 welkers benedenfte Circumferentie^ met 

 die des Keetels gelykis; en is naar boo- 

 ven wyd uitloopende. 



Schoon men deeze Ton wel zoude 

 kunnen ontbeeren, door eene Ketel, 

 die zo veel grooter was hier toe te nee* 

 men; zo is egter het gebruik der Ton, 

 van geene geringe nuttigheid, want het 

 vogt kookt minder opvliegend, en be- 

 flendiger in dezelve, 



Ook is de roeft van de Ketel, of. 

 defzelfs aankleevende vuiligheid Cdat 

 de Planter hoe zeer hy op het fchoon 

 houden des Keetels paft niet kan belet- 

 ten) meede eene groote reede van de 

 bruine coleur der Gamber : dus men 

 moet denken, dat, indien de Ketel, 

 zoveel grooter was, als dezelve door 

 de Ton is opgehoogd, de Gamber ^ door 

 de meerderheid van Yzer, of Kooper, 

 nog merkelyk fwarter van couleur zou- 

 de zyn. 



Aaa 3 Op 



