ie JVouwoüzven. 395 



ren zy Wyfjes; en aan de eerile wierd 

 riagegeven, dat zy bezwangerd was, 

 en eerlang baaren zou. Beide zagen zy 

 er zeer treurig , mismoedig en llaperig 

 uit, zoo dat men ze byna voor eene 

 foortvan Luyaards zou genoomen heb- 

 ben , het hoofd zat voor over tuffchen 

 de fchouders op de borft : en zy Ichee- 

 nen half dood te zyn. Beide zagen zy 

 er uit, als afgeleefde leelyke Laphmd- 

 fche Besjes, met bonte kappen en ka- 

 bayen, die, yry buikig voor over ii^ 

 een zakten, 



S. XIV. 



Om te zien, of wy die miftrooftig- 

 heid, welken men ook aan de Oaraug^ 

 outangs , zonder grond , als natuurlyk 

 toeeigent , niet konden geneezen , of 

 eenigzints matigen. Heten wy, ten kos- 

 ten van het Genootfchap , een Bam- 

 boezen theatertje oprichten , op het 

 vermakelykfte uitzicht van den Tuyn, 

 en onder eenen fchaduwryken boom; 

 en gaaven aan eene dier Wouwouwen , 

 die er geplaatfl werd, een klein Aapje 

 tot gezelfchap. Zy nam het Aapje aaa 

 als een moeder haar kind, deelde het 



me- 



