396 Befchryvinge van 



mede van de Ryfl, het Brood , de Jam- 

 blans, de Manges, en van alles, wat 

 men haar rykelyk voordiende: dalden- 

 de zelfs, als met eene moederlyke on- 

 verfchilligheid , dat haar keesje alles 

 ontnam. Het Aapje had haar ook tot 

 zyne moeder en befchermfler aange- 

 noomen , kroop achcer haar en keek 

 haar aan, als iemand hem aan de touw 

 trok, of met een ftokje dreigde. 



§. XV. 



Als men derWouwouw te na kwam, 

 of haar en het Aapje beledigde, inzon- 

 derheid als men haar befpotte en uit- 

 lachtte, gaapte zy,' liet hare flag tanden 

 zien, ftak de lange armen uit, enfchoot 

 grimmige blikken uit de zwarte oogen. 

 Dit gefchiedde dagelyks min of meer, 

 en het verdriet van de beledigde perfo- 

 naadjenam, hand over hand, toe. In 

 't begin liet zyzich nu en dan nog eens 

 aanraaken en den hairigen huid flreelen : 

 maar nu dulde zy dit niet langer, werd 

 toornigeren boozer, en zag niemand 

 aan , dan met eene korfele veront- 

 waardiging. 



g. XVL 



