de Wouwouwen. 397 



§ XVL 



Voor het overige lei zy zich telkens 

 te flaapen op hare zyde iiitgeftrekt, en 

 de armen en beenen op de voordeeligfte 

 wyze, om te ruften; gelyk teedere en 

 koortzige menfchen , die door zwart- 

 galligheid en verregaande miftröoftig- 

 heid, zich aan het gezelfchap onttrek- 

 ken, en, in de sombere eenzaamheid, 

 hunne ondragelyke kwale en verdrietig 

 hartzeer verergeren. De legginge en 

 houdinge en omkeeringe van eene fla- 

 pende Wouwouw vonden wy, inde- 

 ze en de overige, volmaakt gelyk aan 

 die der Menfchen. By gevolg is het 

 zittend flaapen op de boomen, volgens 

 §. I. niet natuurlyk, maar gedwongen, 

 even gelyk wy op eenen ftoel zitten te 

 flaapen. Als de Wouwouwen derhal- 

 ven op hun gemak in veiligheid zullen 

 ruften , zal dit niet op een boom ^ 

 maar op den grond gefchieden. 



J. XVII. 



Op Saturdag , den 6. November 

 1779 kwam onze fchilder Rolland; dié 

 haar en het Aapje in de fchaduwe deed 



bren- 



/ 



