de PFouwouzvefi^ 403 



XXIII. 



Die van den Heer Gevers, welke 

 hu levendig naar het Vaderland gezon- 

 den is, is hec rapfle en levendigftedier, 

 't geen vvy immer met onze oogen aan- 

 fchouvvden. Zyne houdinge is rechc 

 en moedig, hoewel met het hoofd en 

 hals een weinig bukkende, en tufTchen 

 de fchouders inzakkende; maar minder, 

 bngelyk minder dan de oude. Met boog^ 

 gewyze uitftaande fchenkels , loopt hy 

 op zyne achter handen, of zoo men 

 liever wil, op zyne voeten, als eene 

 Vaderlandfche Kieviet. Uit de breede 

 fchouders fchieten zeer lange en handi- 

 ge armen uit, welke ruim zoo vlug en 

 vaerdig zyn als de beenen. Men laat 

 hun zuiver los, en dan is hy onbeden-- 

 kelyk fchichtig van beweginge in en 

 over de boomen en takken : zyne over- 

 gang van de eene tak en telg op de an- 

 dere is op het vliegen af. Dan laat hy 

 zich nedervallen : en dan flingert hy 

 en touiert zich zylings uit , als het 

 telgje , 't geen hy vaftpakt , te veel 

 zinkt, om een and^r takje in de na- 

 buurfchap vafl: te krygen. Elke greep, 

 welke hy doet , is gewis : en alles is 



Ccc 2 zoo 



