(7) 



deren hebben, zonder 'welken ze niet 

 kunnen beitaan ? Wat Gelakzalighee- 

 den dit, ó sterveling over U dierbaar 

 Leeven verfpreid, wat zagte genoegens 

 U dit doet Lnakeu, hoe zeer hierdoor 

 de natuurtoneelen voor U vervrolykt, 

 derzelver grensien als voor U uitgezet, 

 hare weldajigheeden voor U verdub- 

 beid worden, bezetd, gevoeld Ge al* 

 lerleevendigst. 



Hoe meenig Lotgeval van Uw Lee* 

 ven wierd niet verbeeterd door den 

 raad, de hulp of beicherming van ver- 

 mogende en dienstvaardige Natuurge- 

 noten ! hoe meenig verrukkelykftond, 

 deed U de omgang der Braven niet ge- 

 nieten! hoe meenig hartenleed wierd 

 niet verzagt, en als van dengeknelden 

 boezem in den fchoot der trouwe 

 vriendfehap afgefclioven ! Dat zelv de 

 onverichilligfte verkeeruig met onze 

 Natuurgenoten een itrcelend genoegen 

 verfchaffe, dat 'er niets akelers voor 

 r t menshk hart bedagt kan worden, 

 dan een Eenling in de Nacuur te zyn, 

 weet Ge alle myneHorers; Hoe veel te 

 verrukkelyker word dan deeze verkee- 

 rins; jfftef , hoe veel zaligryker die be- 

 trekking , wat ryke bronnen van eedele 



A 4 ge- 



