e 8 ) 



getaoegens doed zy als onder onze tree- 

 Sen ontl p ringen , wanneer zy zig tot 

 de hogere kringen van 't Ryk der 

 Geesten verheft, de vetheevenfte be- 

 spiegelingen van 't eedei vernuft ten 

 onderwerpende weederzydfe befcha- 

 ying en uitbreiding van onze vernufti- 

 ge vermogens en zeedebke geaarthee- 

 den ten dode heeft ? Gely k toch in de 

 jsatuurlyke Weereld, zo wprd ook ia 

 de vernuftige Wepreld , de eenefakkej 

 aan de andere pi u{loken,deyppftplan- 

 ting der menshke oenkbeelden door 

 èenen weederketn^cn invloed beypr» 

 derti 'f: geheel Ryk der waarheid dppr 

 de weederzydfe pogingen van ieder by- 

 ponder Lid uitgebreid. En wat zagte 

 geneuchten , Nyver Letterminnaar » 

 voeld Ge hier door niet in uwen boe- 

 zem opryzenj Eén ftraalvan warewys- 

 fteid pp uwen Natuurgenppt te mogen 

 ïieerfchieten, Eén ftraal van 't Ligt dat 

 Hem beglansd tot 't binfienst van uwen 

 boezem te voelen indringen , wat ver-, 

 mkkelykheeden die 't hart alleen ge- 

 voelen, maar de bekrompene mensfen-: 

 opraak niet 'uitdrukken £an I Schitte- 

 rende Vernuften die de bewondering 

 $er Weereld aan U boeide, boe eng 



mi 



