Wat men nu van de Ceremoniën in hei 

 groot gezien , en hier ter neder gefield 

 heeft 9 kan men ook zeggen van de ande- 

 ïen, in het klein mede op twee plaatzen 

 by gewoond te hebben ; het eerfte van ee* 

 nen vader , die met veele gevoelige aan- 

 doeningen offeranden bragt voor het graf 

 van zynen, nu 5 jaaren overleeden zoon, 

 en dan van een kind van nog geen $♦ jaa* 

 ren , dat door de Moeder werdt onderleid 

 in de uiteriyke tekenen van eerbewyaing 

 voor het Graf zyns vaders^ 



Gewoonlyk neemeri de plegugheden op 

 èeien dag een einde tegen óen namiddag, 

 wanneer de gekookte fpyzen, dus larg voor 

 de Tempelsen de Graven ten pronk geftaan, 

 daar worden genuttigd , en de ongekookte 

 na huis gedraagen, en onder de femilie 

 en bekenden gedeeld. 



Jammer is het, dat aan de wéetgraag* 

 heid van veelen onzen Ingezetenen (hoe 

 gering ook van getal) ten opzicht der 

 Chineezen * zo met betrekking tot Hunnen 

 Gods-dienft, als Hunne zeden en gewooo 

 tens, zo weinig kan worden voldaan, uit 

 hoofde der onbegrype 7 yke onkunde van 

 we! de meeden der Inwooneren dier andeis 

 zoo be oemde natie. — Een ftaakje hier 

 Vën zy genoeg aameroeren; 



Men 



