4* Redeneering over matige* 



ditjheia aan is , maar het welk eertyas ia 

 zekere vivlyke omftandigheden genoege* 

 lyk wierd fielrnaakt, kan docr ce herle- 

 vende indrukzels van eer ry dj genooten ver- 

 xnaakelyk' eden , naderhand noch a's ver-* 

 rukkende vooikocmen. -— een aria, dié 

 men jtmuwiyks kende Veelen, toen eert 

 ntuziekanc ot een ander pauver cav^hef 

 'et mede voor den dag kwam, luid menig 

 een overiieflyk *» ze d ere hy het zelvfe van 

 zyne 7iehoogdesfe hoorde, ©m dat hèc 

 iiu telkens haar e behouilykheden weer le- 

 vendig r e binnen Lrengt; en een ftukje* 

 her we k' men eertyds pas fabel noemde, 

 toen de i aain v^n de komponilt onbeken: 

 was, heet nu magnifiek, naar dat men 

 verzeekert, of flechts in de verbeelding 

 §s, dat deeze of geene hoog geachte vors <-- 

 telykë pertoon daar van de opfteller zy. — > 

 Hier uit is kiaarlyk afteheemen, waar- 

 om het wel kompdneeren, zingen eh ipee- 

 len altoos niet voldoe; waarom een kom- 

 pomft, al zoo w T einig als een predikanten 

 hoogleenar* nooit volftiekc kan bepaalen, 

 wat werking zyne opflellen ih alle toe- 

 hoorde en zullen veroorzaakt; want kan 

 men de afzwe r ving van de gedachten der 

 toehoorderen niet beletten en koomt de 

 verbeelding zie 7 ? 'er in mengen, alle denk- 

 beelden, die iemand reet» heeft, en d>e 



'er 



