lis Redeneer ing over Nuttige. 



Maar hoe weeten wy, dat de natuur 

 zich in deezen veel eer naar de willekeu- 

 rige order onzer Infirumenten richt, als 

 naar die volgens welke zy zelve een mu- 

 ziekaal fyftema voortbrengt? en genomen, 

 die vezeltjes lagen gelyk gefpannen klavier- 

 fhaaren by elkander, wyl wy in orgelen 

 negen oétaven ruimtens , en het een hon- 

 derd fes en negentigfte gedeelte van een 

 geheelen toon kunnen onderfcheiden , zoo 

 moeiten 'er niet alleen zoo veel ver- 

 fchillende vezeltjes in ons oor weezen, 

 als begrypelyke toonen* maar ook zoo 

 veele tusichen twee, die een geheelen 

 toon dienen uittemaaken, waar toe op ver- 

 re na geen plaats is om naaft elkander te 

 kunnen leggen, 



jVïyne meening is deeze: het wonder- 

 baar maakzel onder gehoortuigen fluit de 

 reden in, dat ieder toon ons zodanig luid, 

 als hy luid, maar dat dit alles enkelyk 

 moet dienen öm iets voortedraagen aan 

 den geeft , die alleen tot het bevatten en 

 oordeelen bekwaam getiiaakt is. — De 

 goede fmaak gaat hier, met onbegrypelyke 

 fnelheid, aan het Numereeren, tellen > 

 Wikken en weegen, ondekkende inde in- 

 tervallen, welke het klaar onderfcheidend 

 Muziekaal gehoor hem ter toets overgeeft, 

 ttrftonds zonder duidelyke kennis te 



be- 



