154 Redeneer ing over Nuttige. 



gen vereisfchen hier nader opheldering; 

 doch die ergo, dus ujtgefprooken , men 

 moet onraiddelyk achter malkander voJgen- 

 de o&aven en Quinten vermyden , of 

 maakt geen oöaven en Quinten, heet een 

 regeL- — zulke Hellingen draagt men mal- 

 kander, zonder onderzoek en bew v s, van 

 hand tot hand over, en menig pndéNry* 

 2er noemt ze een veibod, hoéwe! zelfs 

 fchrandere leerlingen genoegzaam verze- 

 kerd zyn, dat het gezag hier van geen 

 waarde is, maar alles op toereikende reden 

 moet bt ruften, — Men diend derhalven 

 de beide voorite Hellingen, ut welke een 

 regel direkt heefc kunnen volgen, naa te 

 fpeuren, en der zelver waarheid te toeN 

 fen; is een van beide, of zyn ze beide 

 valfth en onzeker, dan deugt ook de r?gel 

 niet, vermits 'er uit zodanige fteliingen 

 nooit bondige beiluiten kunnen voonkoo- 

 men. of nu de Gronden van een regel 

 klem hebben, en het befluit 'er wettig uit 

 volgt zulks kan ons de redeneer- kunde al- 

 leen aanwyzen. doch kan men den grond 

 van een regel , aan de welke de goede 

 fmaak in het algemeen zyn zegel hangd, 

 niet ondekken, het voldoet voor eerfl, 

 dat ze haare zekerheid heert door het ge- 

 hoor: de edele Weetgierigheid vind echter 

 nooit ruft, voor dat ze de Gronden der 



regelen bevat. 



6 De 





