ï64 Redeneering ovsr Nuffige* 



ir. 



De Toonkunde. 



De toonkunde is een Weetenfchap van 

 toonen, niet voor zoo verre zy Muzie- 

 kaaleftoffe, veel min wel of wanluidende, 

 maar alleen voor zoo verre ze toonen zyn, 

 die door zekere beweeging van zekere 

 lichaarnen verwekt, voortgeplant, en tot 

 onze bevatting gebragt worden, en die 

 men opzichtelyk, als laa^e, hooge, zwak- 

 ke, duurzaame enz: onderfcheid, en uit 

 welke men vervolgens de Muziekaale 

 {toffe verkieft. — Dit is dan een zoort 

 van gehoorkunde of Acoujiyk; wy weeten 

 van geen geluid, zonder gehoor, en van 

 geen gehoor, zonder geluid; hooren word 

 van de ziel gezeid, klinken, luiden, ge- 

 luid geeven, verwekken of veroorzaaken, 

 van lichaarnen; des is de bewoording Ge- 

 hoor, kunde van het Edelfte gedeelte af- 

 geleid. — De acouftykj als een gedeelte 

 van de Natuur- kunde, en de fufter van de 

 Optyk of gezichtkunde, handeld van het 

 geluid, Van gebrooken en weerom gekaatft 

 geluid, vbn de werktuigen des 'gehoors, 

 van de middelen om het geluid voortte- 

 planten , te verdooven * het verzwakt ge- 

 hoor 





