MutAtkaalc Onderwerpen. 139 



zich vervolgens meer en meer, de lucht 

 moet des te (beller béweegen, naar dat ze, 

 wegens minder opening, meer tegenftand 

 vmüt: dus gaat mui allengskens over tot 'c 

 vormen van hooger toonen; hoe hooger de 

 toont n zyn, des te kieender is de opening: 

 evenwei moet 'er altoos, a!zoo wel als op 

 roeren van hoboén en basfons, eènige ope* 

 ning blyven, of de weg, langs welken de 

 beweeging alleenlyk kan tot ons koomen, 

 word geflooten. — M:t hoe meerder na- 

 druk de glottls, behoudens dezelfde ope- 

 ning, zekere porde van tillende lucht 

 laat doorvloeyen, dej te ilerkcr, me: hoe 

 minder, dos te zwakker, hoe langer ze ia 

 den eigende ftatid blyft, des te duurzaa- 

 mer, hoe eerder zy tot een andere werking 

 overgaat, des te vlugger, en hoe netter 

 ieder opening gefchled, hoe beer de lip- 

 pen telkens aan een fljiten, Ja, hoe glad- 

 der en drooger ze zyn, des te zuiverder 

 kunnen de toonen worden. — 



De luchtpyp befc'iikt aan de gevormde 

 toonen de noodi^e ruimte tot de overvoe- 

 ring ; ze krimpt by laaee toonen, ten einde 

 de buis van den mond zich met des te 

 meer gemak verlenge, en rekt uit by kao- 

 ge, om aan de buis toetelaaten, dat ze 

 zich intrekke en korter worde; ze doet 

 derhalven ongelyk meer da;i ooit eenig ka- 

 naal 



