VOORREDE. 23 



zag aan te mogen toekennen , dan in zoover er uit blijken kon , hoe de twijfelachti<i'e plaat- 

 sen door een' inlander zijn opgevat: een gezag, dat ik evenwel gewoonlijk vol o-de, wan- 

 neer ik geene bepaalde aanleiding vond, om er van af te wijken. 



Even als voor de zinscheiding heb ik ook voor de spelling van den tekst mijn' ei o-en 

 weg moeten kiezen, 't Is bekend, dat de Javaansche orthographie vele twijfelachtio-e pun- 

 ten aanbiedt , waarin 't schrijfgebruik wankelt , of althans niet beslissend genoeg spreekt , 

 om allen twijfel en strijd uit te sluiten. De meeste dier vraagpunten vindt men in de Jav. 

 Grammatica van Prof Roorda met zorg in 't licht gesteld en uitvoerig behandeld ; maar die 

 behandeling leidt niet altijd tot zulke stellige en onbetwistbare uitkomsten, dat de moelje- 

 lijkheid daardoor voortaan geheel zou zijn opgehevon. Had ik dus bij mijne uitgave slechts 

 ëén handschrift bij mij gehad, dan ware niets eenvoudiger, welligt ook niets raadzamer, 

 geweest, dan het ook in de spelling geheel te volgen. Thans evenwel met verscheidene 

 te doen hebbende , kon ik er natuurlijk niet aan denken , om de spelling woord voor- 

 woord in die alle na te gaan , en naar 't gezag der meerderheid te regelen. Van dit mid- 

 del heb ik alleen soms gebruik gemaakt met betrekking tot de bijzondere spelling van ze- 

 kere woorden, waaromtrent geene algemeene regels of andere gronden mijne keus konden 

 bepalen. Voor 't overige heb ik in 't algemeen mijne eigene inzigten moeten volgen, na 

 die zooveel mogelijk tot vaste regels te hebben gebragt. Bij 't ontwerpen en toepassen 

 dier regels heb ik mij eene gelijkmatige, maar tevens natuurlijke, ongedwongene schrijf- 

 wijze ten doel gesteld, die zich evenmin door eene grillige afwisseling van indrukken als 

 door strenge stelselzucht beheerschen laat Maar 't is hier de plaats niet, om de regels, 

 die ik gevolgd heb, nader uiteen te zetten of te verdedigen. Ook is 't er verre af, dat 

 ik ze als een volledig en wel gevestigd stelsel van spelling zou willen aanprijzen. In meer 

 dan een opzigt was mijne voorkeur zoo twijfelachtig, dat ik naauwelijks tot een besluit ge- 

 raken of mij daaraan houden kon. Op enkele punten ben ik werkelijk nog gedurende den 

 afdruk van inzigt veranderd; terwijl ook bieren daar wel afwijkingen zullen te vinden zijn, 

 die slechts aan achteloosheid zijn toe te schrijven. 



Wat in 't bijzonder de spelling der eigennamen aangaat, in zoover die buiten 't ge- 

 bied der gewone regels van de orthographie valt , en meer tot dat der etymologie behoort , 

 zoo valt op te merken , dat de meeste eigennamen in de B. J. uit de oud- Indische mythen 

 afkomstig zijn, en hunne oorspronkelijke, Sanskritsche , schrijfwijze doorgaans aan geen' 

 twijfel onderhevig is ; dat die schrijfwijze in goede Kawi- schriften , voor zoover 't min vol- 

 ledig alphabet toelaat , over 't algemeen vrij naauwkeurig gevolgd is , maar in de nieuwere 

 Jav. poëzij vele verbasteringen ondergaan heeft, waarvan sommige (zoo als van Dhrëta- 

 rSrSJtrainpësta-rata,, ^wétain Séta, Matsya-pati in Maswapati) zoo alge- 

 meen zijn aangenomen , dat het herstel der oorpronkelijke spelling in de uitgave van een' 

 tekst als den onzen kwalijk voegen zou. Voor een gedeelte wordt dit ook door prosodische 

 eischen verhinderd , wanneer de verbastering met verandering van 't aantal syllabes gepaard 

 gaat (bv. in Swatama. voor Agwattharaa, Abiasa voor Wj^sa, Sindoerdja 



