28 VOORREDE. 



in reduplicaties (^Min^\ frniE/iim^\ Qn^)^ waar toch de vokaal tusschen de consonanten on- 

 misbaar is, om de reduplicatie te doen hooren. Overigens is 't verschil van dialect niet 

 zoo groot, dat de verklaring er geheel onverstaanbaar door worden zou voor hem, 

 die de taal van midden-Java kent. — De inhoud bestaat uit 113 kleine fragmenten, ieder 

 van een paar verzen of strophen , te zamen 123 strophen , dus door elkander ongeveer 

 eene van de zes , die de B. J. Kw. bevat. Die verhouding is evenwel ver van standvas- 

 tig; soms vindt men verscheidene strophen achtereen verklaard, elders geheele zangen 

 (bv. de vier eerste) overgeslagen. Ook is de juiste volgorde niet overal bewaard , en soms 

 vindt men in één fragment verzen vereenigd, die niet onmiddellijk bij elkander behooren. 

 "Wat de keus der verklaarde plaatsen bepaald heeft, is moeijelijk na te gaan: het zijn niet 

 juist de schoonste, treffendste of belangrijkste plaatsen, en helaas ook niet juist die 't meest 

 behoefte hadden aan verklaring; welligt slechts die, welke de schrijver het best kende 

 en meende te verstaan. Ieder fragment heeft een opschrift in 't Jav. , dat den inhoud 



te kennen geeit (bv. (u>(MMiim^aj)(Hi!Viim~ji(nnaj}crn.^aJiit<riiatnrtapz tcna^in/iuiKtincS^mmj^ daaronder 



volgt de Kw.-plaats zelve , en daarna eene herhaling van de Kw.-woorden , een voor 

 een verzeld van de Javaansche verklaring. Bij bekende eigennamen of andere woor- 

 den , die geene verklaring behoeven , vindt men somtijds het woord zelf herhaald , meer- 

 malen echter eene omschrijving of een synoniem, dat dan niet zelden nog minder bekend 

 is dan 't woord zelf (bv. ofncSpjo^ verklaard door o<nl«lunlK^MJf^ mustt door ojjijanarty^ nu 

 en dan ook de verklaring vervangen door eene algemeene uitdrukking als aynmnimx d.i. 

 zijn naam, de naam er van, of «jao^mMN reeds genoemd , hetgeen dan zooveel beteekent als : 



. verklaart zich zelf, behoeft geene verklaring. De tekstwoorden zelve zijn gansch niet 

 naauwkeurig overgenomen, dikwijls zelfs bij de herhaling weder gewijzigd; de verklaring 

 menigmaal blijkbaar onjuist, en over 't algemeen zonder veel zorg voor den zamenhang 

 ter neder geschreven. Dit laatste maakt de verklaring minder dienstig voor het begrip 

 van den zin, maartevens ook minder verdacht, van naar de eischen van 't verband geplooid 

 of verzonnen te zijn, ofschoon dit toch ook wel meermalen geschied zal zijn. Ten slotte is dit 



, geschrift, bij al zijne gebreken, toch weder eene nuttige bijdrage tot onze hulpmiddelen. 

 Het schijnt bij inlanders in eenig aanzien te staan, en vrij algemeen verspreid te zijn; 

 want ik heb er verscheidene afschriften of navolgingen van aangetroffen , tot welke laatste 

 ook ons HS. N schijnt te behooren. Het HS. L zelf is, volgens eene aanteekening op 

 het voorblad, aangevangen op Maandag 29 Redjeb van 't jaar DjimawalU 17 , d.i, 4 

 April 1791 , dus betrekkelijk vrij oud. Het schrift is niet zeer duidelijk. Een ander 

 exemplaar, naar een HS. van Gresik (waarschijnlijk L zelf) afgeschreven, maar vol fouten, 

 die bewijzen, dat de schrijver het niet goed lezen kon, bevindt zich onder de nagelatene 

 HSS. van den Heer Van ben Ham. Ook heb ik voor mij zelf een naauwkeurig afschrift 

 van L doen vervaardigen. 

 M' een HS. in fol. , behoorende tot de nalatenschap van den heer V. D. Ham, en bevatten- 

 de 't begin van den tekst, tot en met XV, 24 (236 strophen); volgens eene inscriptie 



