TOOREEDE. 35 



evenwel in dit opzigt aan de Kw.-plaatsen in mijne aanteekeningen ontbreekt, is voorzeker 

 slechts voor een gering gedeelte aan gebrek van druktypes te wijten. Bij de verregaande 

 onregelmatigheid der spelling in al mijne Kw.-codd. heb ik mij moeten vergenoegen , met 

 die regels , welke in betere Kw.- HSS. opgemerkt én tot nog toe met voldoende zekerheid in 

 't licht gesteld zijn (1) , zooveel doenlijk in acht te nemen. Reeds dit vordert echter meer 

 speciale kennis, zoowel van de Indische als van de Polynesische bestanddeelen der taal, dan 

 mij ten dienste stond. Wat de eerste aangaat , heb ik sleclits enkele malen Wilson's Sans- 

 krit-Eugelsch woordenboek kunnen raadplegen, en voor 't overige, buiten de etymologische 

 opgaven in GR., en wat Lassen, V. Bohlen enz., inzonderheid voor de eigennamen, nog 

 opleverden , mij doorgaans van Bopp's Glossarium Sanscritum (Berlijn 1847) bediend. 

 Dat ik ook in 't geen mij uit die bronnen bekend kon zijn, meermalen, vooral in 't be- 

 gin van de Krit. aa?ii. , tegen de oorspronkelijke spelling gezondigd heb , zal welligt ver- 

 schooning vinden bij hen , die bij ervaring weten , hoeveel zorg en aandacht het vermijden van 

 die fouten vereischt, en die mijne schrijfwijze alleen beschouwen als eene poging, om de ware 

 spelling zooveel mogelijk te naderen, zonder eenige aanspraak, om die te willen voorschrij- 

 ven. Ik zal mij dan ook voor alsnog onthouden van nadere verklaringen omtrent de regels , 

 die ik voor de spelling van 't Kw. gevolgd heb, en ook daarmede liever wachten, tot ik 

 mij meer opzettelijk met het Kw. zal kunnen bezig houden. 



Voorts zijn in die aanhalingen de Kw. woorden , in zoover dit mij mogelijk was , vaneen 

 gescheiden. Ik meende mij door de vrees, om daarin nu en dan miste tasten, niet te moe- 



Sommige van de opgenoemde combinaties zouden zeker moeijelijk zóó zijn zamen te stellen, dat zij 

 in druk niet te veel ruimte innamen; ook komen de meeste zelden, sommige waarschijnlijk nooit 

 te pas; welligt ontbreken er ook nog enkele, die hier niet zijn opgenoemd; doch met dat al kan de2;e 

 opnoeming haar nut hebben, om ten naaste bij aan te duiden, Avat in aanmerking zal dienen te 

 komen, als er eens aan gedacht wordt, om in de behoeften van eene goede Kawi-spelling te voor- 

 zien. 



(1) Het volledigst, zoover ik weet, door den heer Friedekich, bij de uitgave van de Oesana 

 Bali, in het Tijdschrift voor Nederlandsch Indië, Jaargang IX, Deel III, blz. 249, vlgg., en bij de 

 Ontcijfering der inscriptien te Kawali, in het Tijdschrift voor Ind. taal-, land- en vollcenkunde , Jaarg. 

 II, Deel I, in de noot op blz. 160. — Het gebruik van het teeken 3 [raswa) heb ik gemeend, in af- 

 wachting van nadere toelichting, te moeten beperken tot aanduiding van de lange d in woorden van 

 Sanskritschen oorsprong of ingeval van zamen trekking, en tot vervanging van eene weggelaten con- 

 sonant na de korte e, bv. in luiStw Het teeken S tot aanduiding van den Sanskr. tweeklank 



s 



ai (en au?) heb ik voorloopig ter zijde gelaten, dewijl het nog niet voldoende uitgemaakt schijnt, 

 in hoever dat gebruik (inzonderheid voor de au) door goede HSS. geregtvaardigd wordt. De «f 

 heb ik bepaaldelijk als vertegenwoordiger van de Skr. djnj aangenomen , na het vermoeden van Prof. 

 RooEDA (Jav. grammatica, blz. 36, onderaan) in mijne HSS. genoegzaam bevestigd te hebben ge- 

 vonden. De korte e, die in de HSS. zeer dikwijls, en in sommige vormen (bv. den causatief- 

 imperativen uitgang /^ ^ oaian) genoegzaam altijd wordt uitgelaten, heb ik, allhans in t latere 

 gedeelte van mijn werk, overal hersteld, waar zij door do dichtmaat vereischt wordt. 



