38 



VOOREEDE. 



hang of liet geheel ontbreken van een' gezonden zin. Dat dit laatste inderdaad soms plaats 

 vindt, indien ook niet overal, waar ik stuitte, durf ik met vertrouwen beweren. En 't heeft 

 ook niets bevreemdends , wanneer men bedenkt, dat de poëzij voor den hedendaagschen 

 Javaan weinig anders is dan een voertuig voor den zang, waarbij men den waren zin der 

 woorden zoo naauw niet weegt, en den logischen zamenhang gaarne opoffert aan de ver- 

 meende welluidendheid. Eene lang volgehoudene opeenvolging van gelijke klanken (de zoo- 

 genoemde Poerwakanti) schijnt voor 't inlandsch publiek meer aantrekkelijks te hebben 

 dan de voortreffelijkste allegorie of de levendigste zamenspraak ; en de dichter , die de gele- 

 genheid schoon vindt , om in zulk eene alliteratie zijn vernuft ten toon te spreiden , zal 

 er zich niet ligt door bedenkingen van logica van laten terughouden. Men zal er dan 

 ook in de B. J. verscheidene voorbeelden van aantreffen , en zij behooren meestal tot de plaat- 

 sen , die 't moeijelijkst te vertalen zijn , en het minst die moeite verdienen. Ook in 't slot 

 van lederen zang is de goede zin geheel ondergeschikt , en soms op belagchelijke wijze 

 opgeofferd, aan 't gebruik, om eene aanduiding van de volgende dichtmaat in 't gedicht 

 zelf in te vlechten. De daartoe gebezigde woorden of uitdrukkingen zijn in de vertaling 

 cursief gedrukt, om het verband met den naam der volgende dichtmaat te doen opmerken. 



Wat ik overigens van de meening des dichters verstond of meende te verstaan, heb ik 

 getracht zoo getrouw weder te geven , als mij in dragelijk Hollandsch mogelijk was , zon- 

 der mij door de oorspronkelijke uitdrukking en woordvoeging al te streng te laten binden , 

 of aan den anderen kant te veel toe te geven aan de neiging, om den smaak des lezers 

 te voldoen. Ik vrees evenwel , dat ik in beide opzigten , van naauwkeurigheid en sierlijkheid , 

 nog meer ben te kort geschoten , dan 't verschil in taaieigen noodig maakte , en houd mij 

 overtuigd, dat eene meer volkomene heerschappij over onze taal overvloedige hulpmiddelen 

 verschaffen zou, om de vertaling aan alle eischen beter te doen beantwoorden. 



De veelvuldige inmenging van onvertaalde woorden en zinsneden uit het Kw. , met de 

 verklaringen er tusschen, zal waarschijnlijk den lezer, die geen Javaansch kent, tot groo- 

 ten aanstoot zijn. Ik had dien zonder moeite kunnen vermijden, en mij zelfs veel moeite 

 besparen , door , naar 't voorbeeld van den vertaler O , al dat Kw. weg te laten , en alleen de 

 verklaringen, met de noodige aanvulling, over te nemen. Maar dit achtte ik over 't algemeen 

 onvereenigbaar met het doel der vertaling. Zij zou daardoor een' zeer karakteristieken , schoon 

 zeker niet voordeeligen, trek van 't oorspronkelijke missen , en, wat nog bedenkelijker scheen , 

 dentaalbeoefenaar juist inde moeijelijkste plaatsen omtrent mijne opvatting in 't onzekere laten. 



Bij de menigte eigennamen , die in de B. J. voorkomen , en de ingewikkelde betrekkingen, 

 die daarin tusschen personen en omstandigheden bestaan , zijn eenige voorafgaande inlich- 

 tingen daaromtrent onmisbaar tot regt verstand van 't gedicht. Dit voorziet zelf in die be- 

 hoefte niet. Het verhaal begint , zoowel in den grondtekst als in de omwerkingen , met 

 een tooneel, midden uit de geschiedenis der hoofdpersonen genomen, zonder eenige ophelde- 

 rincj omtrent hunne onderlinge betrekking of de voorafgaande gebeurtenissen. Wat zich 

 uit het vervolg des verbaals daaromtrent laat afleiden , is , vooral in 't Kawi , op verre na 

 niet voldoende , om alles wel te doen verstaan , en ook blijkbaar niet met dat doel er in 



