VOORREDE. 



é9 



gebragt. Al, wat de lezer daartoe noodig heeft te weten, wordt geacht, tot de alo-emeen 

 bekende geschiedenis te behooren ; en die onderstelling wordt eenigermate geregtvaardigd 

 door de overlevering, die, met behulp der toajan^-spelen, de oude mythen tot heden in 

 levendig aandenken bewaard heeft. De dichter der.;^. J. Kw. heeft echter, naar ''t schijnt, 

 op de bestendige zuiverheid en volledigheid van die overlevering te veel gerekend , en zoo 

 doende zelf hare verdere verbastering in de hand gewerkt, daar zijne duisterheid tot tal- 

 looze misvattingen en nieuwe dwalingen aanleiding gaf. De omwerkers doen op hunne 

 beurt de hoofdpersonen als bekenden optreden, en zinspelen zonder toelichting op vooraf- 

 gaande gebeurtenissen , of laten in hunne uitlegging de dwalingen invloeijen , die zij aan 

 de vervalschte overlevering of aan eigene opvatting van den grondtekst ontleenden. Hier- 

 uit volgt, dat de prosopographie een zeer belangrijk deel moet uitmaken, niet alleen van 

 de uitlegging , maar ook van de kritiek der B. J. Ik heb dan ook gemeend , er niet te veel 

 zorg aan te kunnen besteden , en vind geene reden , om mij die te beklagen , al heeft zij 

 niet in alle opzigten tot zekere en volledige uitkomsten mogen leiden. Na zorgvuldig te 

 hebben nagegaan , wat uit de J5. J. zelve , hetzij uit den grondtekst of uit de omwerkingen , 

 was af te leiden, heb ik in de Indische mythen en Javaansche overlevering de toelichting en 

 aanvulling van die gegevens gezocht, en daaruit het overzigt zamengesteld, dat, als eene 

 inleiding, onder den naam van Geschiedenis der Pandaioa's , hierachter volgt. Het onder- 

 werp scheen mij op zich zelf, en voor de Jav. letterkunde in 't algemeen, van genoeg be- 

 lang, om eene meer volledige behandeling te verdienen, dan anders voor de tegenwoordige 

 uitgave noodwendig vereischt werd; terwijl bovendien eene strenge afzondering van al, wat 

 niet dadelijk op de B.J. betrekking had, om zoo te spreken, de proportionele juistheid der 

 voorstelling zou benadeeld hebben. De Indische mythen heb ik, als eerste en voornaamste 

 bron van de kennis , die wij tot regt verstand en beoordeeling van de B. J. behoeven , tot grond- 

 slag genomen , en daarbij in de noten aangeteekend , wat ik uit de Jav. overlevering wist 

 aan te voeren. Eene tegenovergestelde inrigting, met de Javaansche mythen op den voor- 

 grond, en 't noodige uit de Indische in aanteekeningen bijgebragt, had welligt de weten- 

 schappelijke waarde van mijn opstel verhoogd, waarvan nu de hoofdinhoud inderdaad niets 

 anders is dan een , in ieder geval gebrekkig , compendium van zaken , die reeds tot het 

 domein der publieke wetenschap behooren. Maar, met het oog op het eigenlijk doel der in- 

 leiding en op de behoefte van de meeste beoefenaars der Jav. taal, geloof ik, dat de door mij 

 gekozen vorm werkelijk de voorkeur verdiende; terwijl ook uit de Jav. overlevering, in 

 zoover zij mij bekend is, geen zoo geregeld en wel sluitend verhaal is op te maken. 



Voor de kennis der Indische mythen was ik grootendeels beperkt tot de opgaven , die in 

 't eerste deel van C. Lassen'S Indische Alterihumskunde , inzonderheid in hoofdstuk II en 

 III van het tweede boek (Vorgeschichie- en Geschichte der Pnndava) , te vinden zijn. De 

 strekking van dat werk brengt eene gansch andere behandeling van 't onderAverp mede, 

 dan voor ons doel vereischt wordt. Het laat dan ook veel daarvan in het duister; en het 

 overige is door den loop van des schrijvers beschouwingen zoozeer verspreid en ingewik- 

 keld, dat het mij veel moeite gekost heeft, om er een eenigzins zamenhangend geheel uit 



