xxir INLEIDING. 



(§ 24) wanneer zijne hulp zou verelsclit worden. A'^erder vind ik niets van hem vermeld, dan dat 

 hij later in den grooten oorlog door Ivarna gedood werd. {'^^) 



(*") liun te gemoet, en geeft zijne dochter NiÏGÜaixi aan BK<iT^-sÉN'u ten huweUjk. Na eenio^en 

 tijd helpt hij hem en zijne togtgenooten langs den put Djala-toenda weder naar de boven- 

 wereld opstijgen. NuGuGIXI blijft in zwangeren staat achter, en baart later een' zoon 

 ANTa-sÉXii (E. W. AxAXTa,-sÉxa, ) , van wie n wij verdei- niets vernemen. — Op aarde teruo-se- 

 komen, gaan BRaTa,-sÉN'a, en Dj.vxiitca, (Audjoenh) ieder een' eigen weg, om levensmiddelen 

 te zoeken. De eerste komt bij zekeren Bagaioan iDjRuPa,, die juist bezig was, om zijn' 

 zoon Bajnbang Érawak voor den Vorst BuKu, een' menschenetenden reus, levend tot spijs 

 te bereiden. Hij had geen' ander kunnen magtig worden, om de verpligte schattinof in 

 menschenvleesch mede te voldoen, en zijn eigen ligchaam was Avegens ouderdom versmaad. 

 BRi*,T^-sÉ>ïa, biedt het zijne in de plaats , laat zich behoorlijk kruiden en aan den reus voor- 

 dienen, dien hij vervolgens met een' vuistslag doodt. ïot loon ontvangt hij, buiten een' 

 overvloed van mondbehoeften, de gelofte van Érawax, om hem eenmaal in de B.J. tot 

 slagtoffer te verstrekken. Een gelijk loon verwierf inmiddels DjAXuKa door eene Aveldaad 

 van anderen aard. Zekere Bamhanj Sagotru was sedert eenige weken gehuwd, maar had 

 den onwil of maagdelijken schroom van zijne jonge vrouw nog niet kunnen overwinnen. 

 Deze was juist bezig, water te putten , toen DjAXnKa, achter haar aankwam , en haar even met 

 den vinger in den nek tikte, om haar aan te spreken. Zij nam dit zoo euvel op, dat 

 zij gillend naar huis liep , haar' man om den hals viel , en hem smeekte , om den aan- 

 rander te dooden. Sagotru, verrukt over die onverwachte teederheid van zijne vrouw, 

 belooft haar voldoening, en gaat den vreemdeling te gemoet; maar, Avel verre van hem 

 te dooden, begroet hij hem als zijn' weldoener, voorziet hem van al 't noodige, en verbindt 

 zich , om in de B. J. als slagtoffer voor hem te sterven. Zie over die twee menschenof- 

 fers B. J. XII , 5 , en Kr. aant. aldaar. In 't voorval met Buku herkent men de Ind. 

 mythe, beneden in §2.5 verhaald. Met betrekking tot Érawax A^erdient nog opmerking, 

 dat irawan in de Lampongsche gewesten op Sumatra de algemeene benaming is van een' 

 mensch , die ten zoenoffer voor een' vermoorde geslagt wordt. Zie E. Fraxcis , Herinne- 

 ringefi van een' Indisch ambtenaar, D. I, blz. 159, en Tijdschr. voor iV. I. 1852, D. I, blz. 257. — 

 Na de terugkomst van BRuTa-sÉXit en DjAxuKa bij hunne broeders verschijnt hun de God 

 BRiiMa , en beveelt hun , niet naar Gadjahoja terug te keeren , maar te Wirata onder 

 valsche namen in dienst te treden. Tevens schenkt hij aan DjAXaKii het wapen Bramastra. 

 Daarna volgt dan de episode, die 't naast beantwoordt aan de Ind. mythen omtrent het 

 laatste jaar van de ballingschap der Pandatüus, waarvan evenwel in de Lk. ook andere, 

 minder afgedwaalde, overblijfselen zijn aan te Avijzen: zie beneden, bij § 51. Uit een 

 chronologisch oogpunt laat zich dat eerste verblijf der Pandawa's te Wirata beter ver- 

 gelijken met dat te Eka-tjakra, te meer, derAvijl het gevolgd Avordt door hunne vestiging 

 te Amarta (zie beneden, bij §51), hetAvelk in de Lk. de plaats bekleedt van het Ind. 

 Indra-prasta. 

 (*i) Ls. ; Bopp, Ilidimba's Tod. — Volgens Lk. XI {Arimba) Avarea de Pandawa's bezig, 



