XXX INLEIDING. 



(§27)Eéwati, de dochter van een' vorst Réwata (s'). — Tot hunne vroegere lotgevallen be- 

 hoort nog hun strijd met Djarasanda, den geduchten Vorst van Magada. Zij versloe- 

 gen eerst Kangsa, den vervolger van hun geslacht, die zich met Djaeasanda verbonden 

 had, door diens beide dochters AsTi en Prapti te huwen. Tegelijk met Kangsa sneu- 

 velde zijn broeder Soenama. Vervolgens trokken zij Djaeasanda zelf tegen , en behaal- 

 den aan de oevers der Jamoena eene groote overwinning, die hem noodzaakte naar Maga- 

 da terug te trekken. Maar weldra stak hij 't hoofd weder op , en benaauwde de Jadawa's 

 zoozeer , dat zij voor 't grootste gedeelte hunne woonsteden verlieten , en de wijk namen 

 naar het schiereiland, dat thans Guzerat heet. Hier stichtte KReSNA een nieuw rijk, en 

 vestigde zijn' zetel ie Dwaraka of Dioaraivati (^^), aan de zeekust. Vanhier was hij naar 

 Pantjala gekomen, om den wedstrijd bij te wonen, tot welken wij thans terug keeren. 



§ 28, Nadat al de mededingers vergeefs beproefd hadden, den boog te spannen, die voor 

 den wedstrijd dienen moest, trad Ardjoena uit de rij van brahmanen voorwaarts- Na 't 

 verrigten van zekere godsdienstige plegtigheden ter eere van Siwa, spande hij den boog, 

 en trof het doel. Deoepada wilde hem daarop zijne dochter overgeven; maar de vorsten 

 verzetten zich hier tegen, op grond dat de wedstrijd alleen aan ksatriyas , niet aan brah- 

 manen toekwam. Deoepada zag zijn leven bedreigd , en zocht eene toevlugt bij de brahma- 

 nen , die hem krachtdadig verdedigden. Kaena werd door Aedjoena , Salja door Bima 

 overwonnen. — KeSsna , die in dit moedig gedrag terstond de Fandawa's herkende, kwam 

 tusschen beiden, en bragt de aanvallers tot bedaren. De Fandawa's kwamen echter met 

 moeite en niet zonder wonden uit het gedrang, met de veroverde prinses Deaüpadi , wel- 

 ke zij, volgens de aanwijzing van Wjasa, gezamenlijk tot vrouw namen. — Na 't huwelijk 

 kwam KebSNA met Bala-rama hen ten huize van Baegawa begroeten, en raadde hen, 

 zich daar vooreerst nog schuil te houden. (^^} 



§ 29. Ondanks die voorzorg was het weldra te Hastina-poera bekend, dat de Pandaioas 



(^1) Wls. ; — volgens de Jav. mythen met ÉKaWATi, de dochter van SALJa (Lk. XIII, S'émar 



djantoer). 



(5 2) De eerste naam Dwaraka schijnt in 't Skr. de meest gebruikelijke te zijn. De Jav. 



overlevering kent daarentegen, zoo ver ik weet, alleen den laatsten, Dwarawati, en schrijft 

 de stichting van dit rijk slechts toe aan den wensch van NaEajaxa naar zelfstandige heer- 

 schappij , waarop hij te Madoera slechts zoolang hopen kon , als zijn broeder Ba,La-DÉwa. 

 kinderloos bleef. Toen hij dus, op weg naar Lésan-poera, overzee op 't zuidelijk gebergte 

 Dwarawati aankwam , en die streek voor zijn oogmerk geschikt vond , herschiep hij het 

 oord in eeue stad, waar hij den zetel van zijn rijk vestigde, en verwisselde zijn' naam 

 met dien van Batcira Knësxa [Lk. XXII, Alap-alajian /Satya-iama).— Van de geschiedenis van 

 Djaeasanda vind ik in de Lk. geen spoor terug. 



(5^) Ls, ; Pavie, Svajambara. 



