GESCHIEDENIS der PANDA WA 'S. xxxi 



(§ 29) nog in leven , en thans met de Vorsten der Pantjala's en Jadaioa's verbonden waren. 

 In de beraadslaging, die deswegen gehouden werd, stemden Doeejodana en Karna voor 

 den oorlog, Bisma, Deona en Widoera daartegen. Het gevoelen der laatsten behield de 

 overhand. ÜRëTA-RASTEA besloot den Pandawa's de helft van zijn rijk af te staan , en zond 

 WiDOEKA , om hen naar Hastina te noodigen. In gezelschap van KeöSNA en Bala-eama 

 trokken zij daarheen, en vonden een welwillend onthaal. Op aanwijzing van DeSta-ras- 

 TRA begaven zij zich naar het bosch van Kandaioa, en stichtten zich daar, onder de lei- 

 ding van KrcSNa , in een heilig oord aan de Jamoena , de stad Jndra-prasta of Kand aioa- 

 prasta, die versterkt werd, en weldra eene talrijke bevolking tot zich trok, uit brahma- 

 nen , kooplieden en handwerkslieden van allerlei landaard bestaande. Hun gebied strekte 

 zich van daar zuidwestwaarts langs de rivier Parnasa ^ een' tak van de Jamoena, uit. — 

 Na de vestiging der Pandawa's te hebben bestuurd , keerde Krösna met Bala-rama naar 

 Dwaraha terug. Hij bleef voortaan hun trouwste vriend en raadsman, en de bestuurder 

 van al hunne ondernemingen. (^*) 



§ 30. Terwijl de Pandawa's in vrede en voorspoed te Indra-prasta leefden , verscheen hun 

 op zekeren dag de God Narada, en vermaande hen om toe te zien, dat hunne gemeen- 

 schappelijke gade geene aanleiding tot verdeeldheid tusschen hen gaf. Hij verhaalde hun 

 daarbij, als waarschuwend voorbeeld, de geschiedenis van Soenda en Oepa-soenda, twee 

 reuzenvorsten , die in eendragt zamen leefden en regeerden, tot de apsarase Tilotama 

 hun' minnenijd opwekte, en oorzaak werd, dat zij elkander doodsloegen. De Pandawa^s 

 leiden daarop in tegenwoordigheid van Narada de gelofte af, dat, wie hunner zich, met 

 Deaupadi zamengezeten , aan een' zijner broeders vertoonen mogt , in ballingschap zou 

 gaan, en twaalf jaar als boeteling in de bosschen leven. (^^) 



§ 31. Een' geruimen tijd daarna kwam een brahmaan in de stad klagen, dat zijne koeijen 

 hem waren ontroofd. Ardjoena wilde de roovers nazetten , maar moest daartoe verlof van 

 Joedistira vragen , die juist met Deaupadi in de wapenzaal gezeten was. Het minste 

 kwaad boven 't meerdere kiezende, treedt Ardjoena binnen, en vraagt verlof. Hij trekt 

 daarop tegen de roovers uit , en brengt den buit terug. Te huis gekomen , klaagt hij zich 

 zelf bij Joedistira aan wegens overtreding van de afspraak (^ ^) ; Joedistira schenkt hem 

 kwijtschelding van straf, maar hij neemt ze niet aan, en begeeft zich vrijwillig in balling- 

 schap naar 't iTzmaZo/a-gebergte , waar hij zich een jaar lang aan strenge boete overgeeft. 



(5*) In de ij. X Kiv. wordt Indra-prasta een' enkelen keer genoemd (zie beneden, bij § 65), 



maar nooit in de omwerkingen , noch in de mij bekende Lh. ; tenzij welligt het Jav. Amarta 

 als een bijnaam van de Indische stad der Pandawa's te beschouwen zij. 



(^^) Ls. ; Bopp, Sundas und üpasundas. 



(5®) Hier schijnt iets aan 't verband te ontbreken; want volgens die afspraak, zoo als zij 



boven vermeld is, was eigenlijli Joedistira de overtreder. C- S. 



