GESCHIEDENIS der P A N D A W A 'S, xxxvii 



§ 42. Bij liet dobbelspel wierp Sakoeni de steenen voor Doerjodana , en deed liem door 

 valsch spel Joedistiea's schatten, zijnheir, zijne broeders, ten laatste hem zelf en Djrau- 

 TADI winnen. Deze werd door DoESASANA , dien zij niet goedschiks volgen wilde, half 

 naakt bij de haren in de vergadering gesleept, voor eene slavin gescholden, en op de 

 smadelijkste wijze mishandeld. ("" ) Hij wilde haar kleed afrukken; maar door de bescher- 

 ming van den God Darma kwam er telkens een nieuw te voorschijn, tot de beleedio-er 

 zijn opzet liet varen. Daarbij kwamen allerlei verontrustende teekenen. Men hoorde jak- 

 halzen huilen, ezels balken, en zag schrikwekkende vogels in 't rond vliegen. DReïA-RASTiiA , 

 die alles ongehinderd had toegelaten , werd nu beangst , en gaf Draupadi vrijheid om te 

 eischen , wat zij verkoos. Zij vroeg het ontslag van Joedistira uit de slavernij ; vervol- 

 gens dat van zijne broeders , en verlof voor hen , om met wagens en wapenen af trekken. 

 DrSta-raStra schold hun al het verlorene kwijt, en liet hen vrij n^av Indra-prasta terug- 

 keer en. 



§ 43. Het dobbelspel was evenwel aan de vijanden der Pandaioas te wel gelukt, om niet 



andermaal beproefd te worden. Karna en Sakoexi stookten Doerjodana op ; en, ofschoon 



(GS) kingen is de laatste beuamiog, meestal verbasterd in SixoOEKëDja of Sindoekdju, zelfs zijn 

 meest gewone }iaam geworden; maar de beteekenis van dien naam (^Vo7'st der Sindoe's) schijnt 

 bij de Javanen vergeten, en Sindoe niet meer als naam van land of volk bekend te zijn. 



(g9\ Plet was bij deze gelegenheid, dat BniA zwoer, Doesasaxa te dooden en zijn bloed 



te drinken. WiLSOx, Theatre of the Hindus , II, 361. — Volgens Ward was liet Doeejodaxa, 

 die Draupadi op den schoot wilde nemen, en liaar bij 't kleed vatte, 't welk zij vlngtend 

 in zijne liand liet , en dat telkens , wanneer hij haar aangreep , door een ander vervangen 

 werd. Tot straf voor die beleedigiug werd later Doerjodana 's dij door Bi:\ia met de knods 

 verbrijzeld (zie § 63 , IX). Op de geloften van Bima tegen Doesasana en Doerjodaxa beiden 

 wordt in de B. J. meermalen gezinspeeld, gelijk mede op die van Draupadi, om het 

 hoofdhaar niet op te binden, aleer zij het geAvassclien had in 't bloed der Koeroe' s, welke 

 gelofte waarschijnlijk bij dezelfde gelegenheid werd uitgesproken: zie VII, 9 — 10; XXXIX, 

 24—5; XL, 1 en 9 ; LX, 13—4; LXI, 11; en vgl. XXXIX, 20, en de noot ald.— Een Jav. 

 verhaal door P bij VII, 9 — 10 tot opheldering aangehaald, beschrijft de aanleiding tofc 

 Dropadi 's eed aldus. In de afwezigheid der Pandaiod's was zij met haar' zoon PiïXTJa-WitLj'i 

 door DoERJODuXii ontvoerd. In hare gevangenschap werd zij door Doersashnh, wegens 

 hare weigering, om zijne vrouw of bijzit te worden, grovelijk mit-handeld, en als slavin 

 tot het vernederendste Averk in de keuken verwezen, terwijl PaN^TJit-waLa als grassuijder die- 

 nen moest. Dit verhaal is denkelijk aan een der Lk. ontleend, maar komt in de mijne 

 niet voor; evenmin als de eed van BlMii, waarbij dezelfde schrijver, waarschijnlijk bij ver- 

 gissing, naar Lh. Obonrj-obonjan Balé Si Gala-gala verwijst. — Ook van de geschiedenis van 

 't spel is in de mij bekende Lk. niets dan een zwak en onbeduidend afschijnsel terug te 

 vinden, en wel lang vóór het huwelijlc van Joedistirh met Dropadi: zie boven, noot 40. 



