Lil INLEIDING. 



(§ 61) zond van zijn' kant den wagenmenner Sandjaja, den zoon van Djawalgani. {^^) Joe- 

 DISTIRA verklaarde genoegen te zullen nemen met de steden Wreka-stala , Koesa-stala of 

 Kanja-koehdjay Makandi, Waranawata , en nog eene vijfde (die niet genoemd wordt). [^^) 

 Met dien eisch werd Sandjaja naar de Koeroé's teruggezonden, maar men wachtte 

 vruchteloos naar antwoord, KnësNA begaf zich toen, op aanzoek diev P andaio a's , zelf naar 

 Sastina, doch kwam onverrigter zake terug, met berigt, dat de strijdmagt der Koeroé's y 

 in elf heiren, onder aanvoering van BiSMA, naar Koeroe-ksétra in aantogt was, 

 § 62, Men trok den vijand in zeven heiren te gemoet : 1°. dat van de Pandawds zelven , 

 2°. de Matsya's onder Wirata , 3°. de Pantjalds onder Droepada , 4°. de Sahoata's onder 

 JoEJOEDANA, 5°. de TjédVs onder DfiëSTA-KÉTOE , 6°. ^^Magadds onder Djajat-séna, 

 7°. de zuidelijke hulptroepen onder Pandya, (^ ') 



{^^) SANDjaja of SoEDjaja (R. W. SoEKDjaju-waRa) wordt door de Javanen voor een' zoon 



van WiDOERa, en jonger broeder van Joejoetsoeh gehouden (R. W. , B.J.W.; G, R, : „een 

 „ der Korawa' s" ). 



(") Ls, doet hierbij opmerken, dat de Pandawa's niet, zoo als men verwachten zou, hun 



eigen gebied terugeischten , en dat van de vier genoemde steden de eerste tot het gebied 

 der Matst/a's, de drie andere tot dat der Panfjala's behoorden. Hij toont uit deze en 

 andere omstandigheden aan, dat de Pandawa's niet zoozeer als zelfstandige vorsten met eigene 

 regten optreden, maar veeleer als veldheeren van andere vorsten, wier belangen zij ver- 

 tegenwoordigen; dat het eigenlijk de Matst/a's en Pantjala's waren, die, onder de leiding 

 der PawcZawa-helden , tegen de Koeroé's strijd voerden, tot herovering van gewesten, die door 

 dezen aan hunne heerschappij waren ontrukt, en dat het slechts voor den vorm is, wanneer 

 aan de Pandawa's bij de zes heiren hunner bondgenooten nog een zevende als hun eigen 

 wordt toegeschreven, In 't algemeen heeft men de Pandawa 's volgens hem te beschouwen 

 als een geslacht van uitheemsche afkomst en zonder eigen grondgebied, maar dat door zijne 

 dapperheid en door verbindtenissen met inlandsche vorsten zich tot magt en aanzien verhief. 



C) Zoo meen ik althans de tamelijk duistere periode van Ls, , 693, r. i— e, te moeten 



verstaan. — De zeven heiren der Patidawa's schijnen bedoeld te zijn in B. J. Kw. IX, 16 

 (zie Kr. aant. XI, 12, g — 15, 2), en de elf heiren der Koeroé's ib. X, 4, 3 [Kr. 

 aant. XII, 4,s). Evenwel laten zich in de 5. /, bezwaarlijk onderscheidene heiren of volks- 

 stammen aanwijzen, zoomin aan de eene als aan de andere zijde. Ieder strijder van naam 

 of rang heeft zijne troepen, die, waar 't noodig is, naar hun land genoemd, en veelal bij 

 millioenen geteld worden ; maar over 't algemeen verschijnt het gemeene krijgsvolk slechts 

 als eene massa levend . wapentuig, als een onmisbaar attribuut der hoofdpersonen. Alleen de 

 Jadawa's worden in 't Kw. , zoo ik het wel begrijp, enkele malen bij hun' volksnaam 

 [Jadoe, Jadoe-hala of Jadawa-koela) genoemd; maar de uitleggers verklaren het, als een 

 appellatief, door gevolg, wat op ée'ne plaats (Kw. VII, 10,3, in Kr. aant. niet aan- 

 gehaald) wel iets voor zich heeft, schoon ook daar de andere opvatting niet onbestaan- 

 baar schijnt. Vgl. Kr. aant. IX , 9, 6-7. 



