Lxiv INLEIDING. 



(§ 77) stierf hij door een' beet van den Slangenvorst Taksaka. C*°) Zijn zoon en opvolger Dja- 



(1^9) liet jaar 1392 vóór C. aan als den vermoedelijken tijd, waarin of -waaromtrent Paeiksit zou 

 geboren zijn. Volgens latere berekeningen van VoK Gumpach (zie beneden, noot 122) zou 

 die geboorte evenwel ongeveer eene eeuw vroeger hebben plaats gehad. 



^120^ Volgens de even aangehaalde Hündostansche geschiedenis van de Indische vorsten na de 



Pandawa's [Journ. As., Série IV, 1844, T. III, pag. 104), waar 't uiteinde van Pariksiï 

 ongeveer aldus verhaald wordt. Eens op de jagt zijnde , dwaalde hij ver van de zijnen 

 af, en kwam, uitgeput van vermoeijenis en dorst, aan de woning van een' kluizenaar, 

 die juist, in vroom gepeins verzonken, op den grond zat. Paeiksit nadert en vraagt eene 

 teug waters; maar de kluizenaar is te zeer in zijne bespiegeling verdiept, om er iets van 

 te merken. Door ongeduld gedreven, neemt de Vorst met de punt van zijn' boog eene 

 doode slang op, werpt ze om den hals van den heilige, en vervolgt daarop zijn' weg. De 

 kluizenaar blijft nog altijd , onbewust van den smaad , die hem is aangedaan , in dezelfde 

 roerlooze houding volharden, tot zijn zoon t'huis komt, die, inmiddels van 't gebeurde 

 onderrigt, den vloek uitspreekt, dat de beleediger van zijn' vader binnen zeven dagen door 

 een' beet van den Slangen vorst Taksaka sterven zal. Vergeefs stelt Pariksit, door den 

 kluizenaar zelf voor het dreigend gevaar gewaarschuwd , alle mogelijke voorzorgen ia 't 

 werk, om het af te wenden. Op den zevenden dag weet Taksaka, onder de gedaante 

 van een klein wormpje in eene vrucht verborgen, zijn slagtoflFer te bereiken, en de vloek 

 wordt vervuld. Op dit voorval wordt ook gezinspeeld in een artikel van Th. Pavie, aan- 

 gehaald in Ausland, 1855, N°. 33, blz. 775. — Iets dergelijks vermeldt de Jav. overlevering 

 in Lh. XXXin , Parihsit. Het geval luidt daar aldus. Bagawan NaGa SèwOe (d. i. dtiizend 

 slangen), als kluizenaar op den berg Wisa Toemüing levende , stond daar in de houding 

 van een' boeteling, met slangen om het hoofd en om de armen, en in gepeins verzonken, 

 toen Paeiksit, op de jagt afgedwaald, de plaats van afzondering naderde, Gebelgd, dat 

 men hem , den Vorst van Java , overeind staande en zwijgend afwachtte , in plaats van hem 

 met eerbiedige groete te gemoet te komen, stak hij den boeteling vergift [oepas) in den 

 mond , waardoor hij onmiddellijk stierf. Maar uit den hemel riep NaGa SèwOe zijn' moor- 

 denaar toe , dat liij zich eenmaal wreken zou , in de gedaante of door middel van den 

 draak AEoa-AVALiKa. — Overigens behelst deze Lh. weinig anders dan de ontmoetingen van 

 Paeiksit met Dasa-PATi, den Vorst van Giling Wesi, met den reus SOEKaXDa van Goewa 

 Siloeman, en met Bagaivan Sidik "WATJaXa van Toenggoel Manik , die hem ieder eene doch- 

 ter ten huwelijk geven of opdringen. Zijn dood zelf wordt niet vermeld ; maar het 

 stuk eindigt met de onheilspellende verschijning van AEDa-WALiKa, die zich in de lucht 

 boven Astina vertoont; en in de volgende Lk. (XXXIV, Joedojana) vinden wij zijn' zoon 

 JOEDajaXa als Vorst van Astina. Ook deze werd in zijn' slaap door dezelfde slang over- 

 vallen, maar gered door zijn' broeder SoEDAESaXa, die het ondier doodde. In den naam 

 van JoEDajaSa is welligt die van den Ind. Oedajaxa te herkennen, die als een der op- 



