GESCHIEDENIS DER PANDAWA'Ö. lxv 



(§■ 77) NAMÉDJAJA, die in kindsclien leeftijd achterbleef, veroverde later Ta^sast7a , en verri^tte 

 daar een groot slangenoffer. Bij die gelegenheid werd de Maha-barata door Waisampa- 

 JANA, die haar van Wjasa gehoord had, tot groot genoegen van den Vorst vooro-edra- 

 gen. (^^*) — Met dezen vorst eindigen de ond-episciie overleveringen. De tijd zijner reoerin o- 

 ■wordt gerekend omstreeks het einde van de vijftiende eeiiw vóór Christus te vallen. ('^^) 

 Het geslacht der Pajidüi'-us leefde echter, althans in den naam van sommige Indische 

 vorsten , nog na den aanvang van onze iijdrekening voort. 



( 1 2 ') volgers van Djaxamédjaja wordt opgegeven (Ls. XXVI). Anders vind ik geen' van die 

 opvolgers in de Jav. overleveringen terug, en schijnen zich hier inderdaad de laatste 

 sporen van Ind. mythen in de Jav. geschiedenis te verliezen. De verdere nakomeling- 

 schap van 't geslacht der Pandatva's wordt door Jav. schrijvend verschillend opgegeven; 

 maar zooveel schijnt bij den Javaan vast te staan, dat zij, door Djitja-Buja, , den grooten 

 Vorst van Kediri, in wien Wisxoe zich opnieuw openbaarde, in verschillende takken uit- 

 loopt, waartoe al de latere vorstenhuizen van Java, Madura en Palembang behooren. Bij 

 R. W. is Djaja,-Bnjib de kleinzoon van JoEDajaXa, wiens zoon GëXDRajaXa (de vader van 

 Djaja-Baja) zich het eerst te Kediri zou hebben gevestigd. Van Djajiï-Baji», tot den te- 

 genwoordigen Soesoehoenan van Soerakarta (Pakoe BoEWaXa VIII) zijn volgens die gesiachts- 

 lijst nog 39 geslachten verlooper; -, en deze vorst is de G2^''ö afstammeling van Adam. . 



(12 1) Volgens de Hindostansche geschiedenis , in de vorige noten aangehaald , had het slangen- 



offer ten doel, om den dood van Pakiksit te wreken. Door too verspreuken werden alle 

 slangen uit den omtrek biieenaelokt, en kwamen zich, onder den invloed der bezwe- 

 ringen, bij duizenden en millioeuen in 't vuur storten. De vernieling duurde voort, 

 tot Djanamédjaja door de voorbede van een' kluizenaar, die aan den Slangengod Wasoe- 

 Ki verwant was, bewogen werd, om het overschot van 't ras te sparen. Ook ïaksa- 

 KA zelf bleef door die amnestie behouden. De voorlezing der Maha-barata had volgens 

 hetzelfde verhaal eerst later plaats, bij wijs van boete wegens de schuld, waarmede Dja- 

 NAJIÉDJAJA zich beladen had, door in drift eenige brahmanen te dooden. 



^12 2^ Volgens de boven (noot 119) bedoelde berekeningen van Ls. zou men 't begin 



der regering van Djanamédjaja eerst tegen 't eind van de 14*^^ of het begin van de 13"^ eeuw 

 moeten stellen. In een later verschenen Averkje van Vox Gumpach, Ilülfsbudt der recli- 

 nenden Chronologie (Heidelberg, 1853), wordt evenwel die berekening verAvorpen , en op astro- 

 nomische gronden, in verband met eene door Colebrooke bekend gemaakte, maar voor 

 onecht gehoudene, inscriptie, als uitgemaakt aangenomen, dat de veroA''ering van Taksasila 

 door Djanamédjaja plaats had in 't jaar 1410 vóór C, en het slangenoffer, waarbij de 

 Maha-barata werd A'oorgedragen , op 1 April van dat jaar. De groote strijd, in de B. J. 

 bezongen, zou dan omtreeks het begin van de lö^e eeuw vóór C, hebben plaats gehad. 



•-•-5eHC3>«=^-o- 



