6 



BRATA-JOEDA. 



droefheid, en klapAviekten , als wilden ze zeggen: //Waarom komen Pandoe's 

 //zonen zelven niet mede, om hun rijk te vragen?" De tan dj oen g-bloemen 



2. lagen in 't rond verstrooid, als deelende in de droefheid en smart. *De 

 bijen vervolgden de bloemen, en schenen ze te beweenen, terwijl zij 't 

 schuim des waters volgden (1): 't was of zij spijt en leedwezen gevoelden, om- 

 dat ÜANANDjaJa (2) den Vorst niet vergezelde op zijn' togt. Het mos, dat 



3. verdord op de steenen lag, scheen bezwijmd van ontroering * op het zien der 

 vrouwen , wie 't blanketsel afdroop (3) , en slechts aan de kaken hechten bleef, 

 teleurgesteld als zij Avaren in de verwachting van DanandjuJu te aanschou- 

 wen (4). Er zou geen einde zijn, indien wij melding maakten van al de 

 bekoorlijkheden van den weg, en van de meren langs de kanten van den weg: 



4. het ware te veel om te beschrijven: *het verhaal zou er langdradig door worden. 



Intusschen had de Vorst het Koeroe-veld bereikt. Daar daalden dja- 

 wata's neder, vier in getal: DjANuKa, RaMa Parasoe, KanwI. en NARaDa 



5. (5) , om deel te nemen aan de onderneming van den Vorst. * Ontsteld ziet 

 Koning IvRësNa op, dat vier goden tot hem nederdalen. Hij maakt plaats, 

 en zet zich nevens den voerman neder , die voorwaarts wijkt (6), terwijl de vier 



6. goden zamen in den wagen plaats nemen. De dj a wa ta ' s onderrigten "*-KRësNa, 

 die met eerbied hunne woorden ontvangt: // Overhaast uw' togt niet!" zeiden zij : 

 // want wij willen u vergezellen, Avaar gij ook heen gaat." Tegelijk plaatsen 

 zich de goden binnen den wagen, en Vorst IvRësNa op den zetel van den 



7. voerman (7). * Zonder verwijl gaat men nu voorwaarts, met matige vaart, en 

 den geheelen weg over wordt het onderhoud voortgezet. Edele en verhevene 

 raadgevingen stemden het gemoed tot zachtheid : bevallig waren al hunne be- 

 wegingen, en vol lafenis hunne woorden (8). 



(1) Of dit en 't volgende van de bloemen of van de bijen gezegd wordt, is in de vertaling tAvij- 

 felaclitig gelaten. Onze tekst schijnt de laatste opvatting te begunstigen , die ook door O gevolgd is, 

 maar ook de eerste, die -waarschijnlijk den zin van 't Kawi teruggeeft, wel toe te laten; vgl. Xr. aant. 



(2) D. i. ARDJOESa, 



(3) Namelijk door de tranen? 



(4) De gebrekkige zamenhang van 't voorafgaande is aan misvatting van den grondtekst te wijten. 

 Zie Kr. aant. 



(.5) Vier vergode heiligen of re si's. 



(6) "Waarheen? Dit schijnt niet helder, en in 't Kw. staat niets van die beweging van den voerman. 



(7) Overtollige herhaling van 't geen boven, in pd. 5, gezegd is. 



(8) Dit drukt slechts zeer gebrekkig de meening van den tekst uit. Het woord ^Siiiun^s door be- 

 wegingen vertaald, betreft tevens de houding, stem, taal, gebaren, manieren, in 't algemeen handel' 

 wijze; ook bevallig is te beperkt: het Jav. woord [ariKi^imn) beteekent eigenlijk fijn, zacht ^ in te- 



