12 



BRATA- JOED A. 



kwijnen, naar de meest beminde wordt heen gevoerd (1). Het gegons der 

 bijen in hare holen luidt als de vleijende taal van den minnaar, die de ont- 



8. knooping van 't kleed tracht te verwerven. — * De zon was ondergegaan, en 

 dook weg in 't water: eene liefelijke duisternis overdekte den omtrek. Aan 

 't uitspansel schitterden ontelbare sterren, als bloemen er over gestrooid. — 

 Duizend stemmen weergalmen in 't binnenhof: het gekweel der vogels ver- 

 mengt zich met het ruischen van den wind, die neerstrijkt op de geurige 

 bloemen. De maan schuift bevallig haar' sluijer ter zijde, en zet nieuwen 

 luister bij aan de schoonheden van 't paleis, dat zich voordoet als Batara 



9. Éndru's hemelhof. — *Betooverend was de speling van 't maanlicht: de sie- 

 raden in 't paleis schitterden met aanhoudend toenemende schoonheid. 

 Daarbij voegde zich de pracht der woning van vlammend goud, die heldere 

 stralen ten hemel schoot. De vorst van het dak was uit paarlen en juwee- 

 len ineen gevoegd. Hier had de gemalin des Vorsten haar verblijf: hier 



10. was het, dat hij haar plagt te naderen met vleij end mingekoos, * en zijne lief- 

 de te koelen in de armen van de schoone Banowati. — Ten westen van 't 

 gouden huis bevond zich een tuin, waarin een gouden lustpriëel prijkte. 

 De grond was met juweelen bestrooid, met paarlen en widoeri's (2), en om- 

 sloten met een gouden hekwerk, met knoppen van smaragd. Er-këmbang 

 versierde de poort, de stijlen waren bezet met nila en èr-gëni, flonkerend 



11. met den glans der zon. — * De bleeke (3) maan w^ordt helder, en schijnt 

 naar binnen te gluren; in digte rijen geschaard, treden de schoonheden des 

 uitspansels te voorschijn (4). Het geflonker der avondster (?) wisselt af met 

 (dat van) de boomen, die ("*) met goud versierd zijn; een stralend licht 



(1) Nam. zoo vliegen de vogels van den eenen boom naar den anderen, om zich eene scliuil- 

 plaats te kiezen. Zie 'tKw. in Kr. aant. Deze vergelijking herinnert aan het bij ons gebruike- 

 lijke zinnebeeld van een' vlinder voor ongestadige liefde. De Javaansche poëzij schept overigens 

 bijzonder behagen in alle beelden, die op de zinnelijke liefde en hare genietingen betrekking hebben. 

 Geen wonder dus, zoo die beelden soms wat ver gezocht zijn. 



(2) "Widoeri, èr-këmbang, nila,, èr-gëni, verschillende soorten van edelgesteente. Èr be- 

 teekent in 't KaAvi water, en wordt met verschillende woorden zamengesteld , om onderscheidene soorten 

 van edelgesteente aan te duiden. Zoo heeft men èr-këmbang, bloemivater, èr-gëni, vuurivater, 

 èr-tatit, bliksemwater , èr-boemi, aardivater, èr-toja, ivaterwater , enz. 



(3) De maan was pas in het begin van haar' wasdom (zie Kr. aant.), derhalve reeds lang vóór den 

 ondergang der zon aan den hemel, maar met een bleek schijnsel, dat eerst na dien ondergang lang- 

 zamerhand helder lichtend werd. In dezen zin is dan ook waarschijnlijk boven (in pd. 7) het ver- 

 schijnen van de maan te verstaan. 



(4) De sterren worden hier, zoo 't schijnt, voorgesteld als de hofstoet van de maan. 

 (*) tmivhi^iKn schijnt hier te staan voor °iSh(hm\\ 



