VIJFDE ZANG. 13 



stroomt van de randen uit; en de glans der bladen, door bet koeltje orage- 



12. kruid , schijnt liet jonge loof der k o e m a 1 a, ' s (1 ) te willen volgen (?) . '* De geuren 

 - des nachts verspreiden zich in 't rond, en streelen de zinnen met weirieken- 

 den wasem. Het hart wordt door wellust bevangen; welhaast ontwaakt de 

 verbeelding, en in den geest vertoonen zich de borsten der vrouwen; maar 

 de voorzigtigheid wordt in 't oog gehouden (2). De nachtvlinder verheft 

 zijne klagende toonen, als eene maagd, bevreesd voor 't geweld van den man, 



13. die de uiteinden van den band tracht te ontknoopen. "^ Nonnullae famulae , 

 Iiicmi jacentes , conscendimt se invicem , lascivisque simul ocidis et aUernis sese 

 blandimenüs petiuit. Stihigendi sjoecie simulatd panter titraque delectantur , 

 cum mutiio risu coitio inter se exercentur. Attamen peritae quoqiie et expertae 



14. inter sunt , marjno pretio hahitae , instanter undique imploratae : * quarum ex 

 hlandimentis fructiim capit corpus , haud secus ac midcente viro. Torpore arredi 

 pili horrescunt ; sin diiitius pergant , trita quasi cutis cum carne confundatur ; 

 discussum f er e cor contahescat ; in pulveren ossa redigantur, quemadniodum vi- 

 trum in lapidem cadens, fractmn disjjergitur ; imo extremd voluptate semen 

 erumpat. 



ZESDE ZANG. 



ASMARA-D AN A. 



1. Te langwijlig ware de beschrijving van de vermaken der vrouwen. De 

 zon (3) was ondergegaan, en de hemel vertoonde zich met sterren bezaaid. 

 De lucht was vervuld van de geuren der bloemen ; zij dwarlden rond door 



' (1) Hoe koemalü hier te verstaan zij, is mij niet regt duidelijk. lic heb het bij gissing op- 

 gevat als eene soort van boom; misschien moet men evenwel, met O, denken aan eene soort van 

 edelgesteente, waaruit de bladen zouden bestaan, gelijk de boomen uit goud. 



(2) Duistere woorden, waarin, geloof ik, niet veel zin te vinden is. Het verstand van den dich- 

 ter schijnt hier door de verbeelding beneveld te zijn. Vgl. Kr, aant. De twee volgende stropheii 

 bevatten weder een tafereel van te weelderigen aard, dan dat ik het in 't Hollandsch zou durven 

 vertalen. 



(3) Volgens eene andere lezing: de maan, wat beter met het voorafgaande overeenkomt: zie 

 Kr. aant. 



