ZEVENDE ZANG. 17 



draken en aardschuddende slangen (1) in zijn ligchaam vereenigd. Niets blijft 



4. over van de gestalte des nietigen stervelings. "* Brullend en dreigend stapt hij 

 daarheen; de aarde dreunt en kantelt met vervaarlijk geraas, de donder rolt 

 en ratelt; de gansche natuur is in opstand; de aarde dreigt te barsten; de 

 bergkruinen knikken ; de zee kookt met onstuimige bevs^eging, en de schildpad- 



5. den komen vervaard naar boven. * Gewis, het is Bat ara Wisnoe, die zich 

 voor 't eerst openbaart! Hem is 't niet te zwaar, de aarde te verslinden, de 

 bergen te vermalen en fijn te kaauwen; hij is in staat de wereld stuk voor 

 stuk te verteren. Alle krijgswapenen zijn in hem vereenigd: overal slingert 

 en flikkert het, overal buigt en kronkelt het zich om zijne leden (2). 



6. * De honderd Ko r a w a ' s , die het aanzien, staan magteloos te sidderen van 

 angst. Honderdduizenden van toeschouwers worden door vrees overmand. 

 Niemand kan een woord uitbrengen ; kletterend vallen alle wapenen ter aar- 

 de uit de handen, die ze droegen. Zulk eene gestalte is nimmer aan- 



7. schouwd: zulk een moet in staat zijn, de aarde te verslinden! * Karno, en 

 DoERJODaNa staan vervaard en ontmoedigd te hijgen , en meenen tot asch te 

 worden verteerd. BiSMa en ÜRONa naderen weenend en ter aarde gebogen; 

 met herhaalde teekenen van eerbied slaken zij ootmoedige beden ; de vier 

 goden vereenigen zich met hen , om door vleijende toespraak den ontstoken 



8. toorn te stillen. * Het hemelhof deelt in den schrik. Batara SoERja (3) 

 daalt ijlings neder; het luchtruim weergalmt van de stemmen der dj a wata's, 

 die een' regen van bloemen doen nederstorten. Met levendig geruisch stort 

 zich de geurige regen uit , en op smeekenden toon doet zich de God des Dag- 



9. lichts hooren: //Ga niet te ver in uw' toorn ! * Wilt gij de weerspannige K o r a- 

 //wa's verdelgen, slechts een oogwenk, en niet één blijft er over. Honderd- 

 // duizenden en millioenen van vorstendommen zoudt gij vernietigen , zonder 

 //hun' tegenstand gewaar te worden. Maar wend uw gelaat naar de aarde, 

 // en ontferm, u over haar ! Ontferm u ook over WRëKODaRa (4) , wien eene 



king hebben op de uitAverkselen van de ligchaamskwellingen, die door de Indische boeteh'ngen soms 

 tot de buitensporigste uitersten gedreven werden. 



(1) Onderaardsche slangen, wier bewegingen als de oorzaak der aardbevingen beschouwd wor- 

 den (?). 



(2) Zie Kr. aant. 



(3) De Zonnegod: zijne verschijning alhier is, naar 't schijnt, aan misvatting van den grond- 

 tekst toe te schrijven: zie Kr. aant. 



(4) Dezelfde als BiMa. 



3 



