-J Q 



lö BP.ATA- JOED.A. 



10. //gelofte bindt, *en over Dropadi, die gezworen heeft, haar leven lano- het 

 // hoofdhaar niet op te binden , alvorens het in bloed , het bloed der honderd 

 vKorawa's, op 't slagveld te hebben gewasschen: eer wil Dropadi geene 

 // haarwrong dragen (1). Heb slechts deernis met dezen, opdat zij de ver- 



11. //vulling hunner geloften bereiken!" — * Allen stemden in (met die bede), en 

 de groote Bat ara KRësNa was voldaan over hunne hulde. Terstond her- 

 nam hij zijne vorige gedaante, en wierp al het bovennatuurlijke van zich. 

 Als te voren nam de Vorst weder plaats; BiSMa en ÜRONa spraken hem 



12. vleijend aan; Rësi NarudS. * en de overige djawata's waren uitermate 

 verheugd. 



Hij (KRësNa) verliet het paleis , en ging naar huis (2) , zonder afscheid 

 te nemen. De vier goden vergezelden hem; maar buiten gekomen, ontvlo- 

 gen zij in 't luchtruim, en keerden naar hunne verblijfplaats terug. Koning 

 Krcsnii begaf zich regtstreeks (3) naar de woning van Sri Mas Kéntir (4). 



ACHTSTE ZANG. 



2*1 A S K o E JM A M B A N G. 



1. Toen Koning KRësNa bij Dèwi Koenti gekomen w^as, vroeg zij hem met 

 eene zachte stem en tranen in de oogen: //Mijn waarde (5) Vorst, hoe is 



2. //het, * heeft uwe onderneming haar doel bereikt?" Minzaam antwoordde de 



3. Vorst van Dwarawati: // SoEJODa^'u is onverzettelijk. * Hij neemt geen 

 // genoegen in het aanzoek om de helft. Hij wil den krijg laten beslissen ; 

 //hij wil liever, dat men het hem gewapenderhand betwiste, en versmaadt 



4. // den vrede met zijne bloedverwanten." — *Met eene afgebrokene stem her- 

 nam Dèwi Koenti : //Zeg aan uwe broeders, dat zij getrouw blijven aan 



(1) Zie Gesch. d. PP. § 42, noot. 



(2) Naar zijn logies, bij TVidoeku. 



(3) Zonder vooraf aan zijne eigene vertrekken op te houden. 



(4) D. i. drijvend goud, Avaarmede hier, behalve de naam van de volgende dichtmaat, tevens 

 KOEXTi wordt aangeduid. 



(5) Jav. kaki, beteekent eigenlijk grootvader, maar wordt ook gebezigd in de toespraak tot een 

 kind, of tot iemand, dien men als zijn kind beschouwt, en laat zich in zoover vergelijken met ons 

 vadertje, hestevaér, zonder evenwel zoo plat en schertsend te zijn. Het is dus moeijelijk te 

 vertalen. 



