24 BRATA-JOEDA. 



den Korawa- vorst komen verwoesten, en al zijne vrouwen ontvoeren. 



4. * Bevallig beweegt zich het vaandel, zacht en langzaam wapperend, aan eene 

 doorschijnende wolk gelijk, wier ligte randen zich in regen ontlasten, een' 

 regen van geurige bloemen, waarop de bijen in menigte nederkomen. Bedon- 

 der wordt slechts flaauw gehoord; het rommelen luidt als een zacht ge- 

 kerm (1). 



5. Achter hen volgen de vorstentelgen van Wirata, *de Raden' s ÜETaRa 

 en WARsaNKa, met luidruchtige en schoone gelederen, beiden op een' wagen 

 (2) gezeten , en voerende een gestadig wapperend vaandel. Na hen komt 

 Ar ja SÉTa: de dreunende tred van zijne benden vermengt zich met het ge- 

 luid van trommen en bekkens (3). Talrijk en vol moedis zijn heir. Een on- 



6. getemde strijdlust bezielt al de helden van Wirata. *Het hevig wapperen 

 des vaandels heeft een huiveringwekkend voorkomen, en jaagt den vijand 

 schrik in 't hart. Vol kracht en moed en uitstekende vermogens zijn de drie 

 s atria 's van Wirata, vol woeste geestdrift hun heir. 



Hen volgt de Prins van Tjampala, de held DRësTa-DYOEMNa, met een 

 schitterend heir, en een vaandel, dat bij 't wapperen helderen weerglans 



7. verspreidt. '* Achter hem zijn vader, Koning ÜNOEPaDa, gezeten op een' oli- 

 fant, en omstuwd door dappere man tri 's. Talloos is de menigte zijner krijgs- 

 benden, die in digte drommen den weg vervullen ; gelijk visschen, die, door 

 droogte versmachtend, den regen te gemoet zwemmen, zoo treden de man- 

 nen van Tjampala achter elkander onafgebroken te voorschijn. 



Vervolgens Dèwi Dropadi, gezeten op een' prachtigen wagen, en prijkend 



S. met een scherm van paauwenveêren. * Als een gouden beeld vertoont zich 



de schoone Dropadi, met loshangend hoofdhaar, dat, door een zacht 



koeltje bewogen, al wuivend de wolken schijnt toe te wenken, om spoedig 



(1) Volgens 't Kw. : als 't gegons der bijen; zoodat deze zinsnede nog in naauw verband staat met 

 de voorafgaande vergelijking. 



(2) D. i. zamen op ééa' wagen? of ieder afzonderlijk? dit blijkt in den tekst niet bepaaldelijk; 

 maar ik onderstel , dat het laatste bedoeld is. 



(3) Jav. sanka,, hetwelk als eene dichterlijke benaming van den gong, het bekende zware metalen 

 bekken, beschouwd wordt. Oorspronkelijk is het evenweleen blaas-instrument, de Indische ^ankha, 

 de veldhoorn, die door den bevelhebber zelf gevoerd werd, omdenoodige seinen te geven. In 'tKw. 

 heeft de sanka zijn oorspronkelijk karakter behouden, en wordt dus niet geslagen, maar geblazen: 

 zie bv. Kw. in Kr. aant. bij XXX, 10,i. In de nieuwere Jav. poezij is de klassieke hoorn geheel 

 verdrongen door den Chineschen gong, die vóór of nevens den gezaghebbende omgevoerd, maar 

 natuurlijk niet door hem zelf gedragen wordt De geheele krijgsmuzijk schijnt daar dan ook uitslui- 

 tend te bestaan uit speeltuigen , die gresZa^/ew worden , vanwaar ook de algemeene naam van tëtaboehan. 



