TIENDE ZANG. 25 



een' bloedregen uit te storten, het bloed van den Vorst der Korawa's; 

 dat zij er aanstonds het hoofdhaar in wasschen moge, en de haarwrono- 

 opmaken, de schoone prinses van Tjampala! 

 9. *SiKANDi volgt haar, luisterrijk (gezeten) op een' gouden wagen, terwijl het 

 vaandel, dat haar ten teeken dient, al wapperend den wind schijnt met zich 

 te voeren. 



Verder Vorst DAUivia-POETRa , omstawd door luidruchtige benden, en gezeten 

 op een' rijkgetooiden olifant, van weerszijden gedekt dooreen prachtig gulden 



10. scherm. Op den schoot houdt hij 't geschrift Kalimosada (1). * Inderdaad 

 hij is het toonbeeld van godsvrucht (2) en edelmoedigheid. In statige houding 

 en rein van gemoed zit hij op den olifant, als gereed, om de onderneming 

 te volbrengen, en den krijg zegevierend te beëindigen; het geschrift in de 

 hand gevat, als het werktuig ter verdelging des vijands. Een talrijke stoet 

 van uitgelezene mantri's omringt hem regts en hnks. 



11. Achter hem komen de troepen van Naréndra KRësNa, * allen met 

 witte vaandels, voerende ten teeken een' jongen priester in biddende houding. De 

 Vorst is (gezeten) op een' juweelen wagen , prijkend met een paarlwit (*) zonne- 

 scherm, waarvan de weerglans met de kleuren des regenboogs naar het uit- 

 spansel opschiet , als om den hemel te verkondigen : // Ziehier hem , wien 't 



12. //beleid des oorlogs is toevertrouwd!" — * De welluidende toonen van 

 Pantjadjanja schijnen den hemel te bereiken, en worden beantAvoord 

 door Déwa-dëta, die, reeds ver vooruit, zich nog ruischend hooren 

 laat. — Déwa-dëta was het krijgsbekken van den Vorst van Amarta, 

 Pantjadjanja van Sri Krësna (3). — Al de vorsten, die instemden met de 



(1) Een fabelachtig "wapen, door Joedistirh van zijn' vader Pandoe geërfd: zie Gesch. d. PP. 

 § 15, noot. Waarschijnlijk moet men 't zich voorstellen als een beschreven blad van den lontar-boom 

 of bundel van die bladen, die door eene bijzondere tooverspreuk de kracht van een wapen verkrijgt, 

 en dan als werptuig gebezigd wordt. 



(2) Het Jav. woord darmii, godsvj-ucht , geregtigheid , schijnt te zinspelen op den naam Darmü-poe- 

 TRu. 't Is als of er stond: wel te regt heette hij ÜAKMa-POETRiï. Vgl. echter Kr. aant. 



(*) Ik denk, dat vs. 4-5 aldus te verstaan is: "wit als <^^'§*'^l^ namelijk het Avit van «''yv/,? 



55 



)> r)nsn3<ivi\\ 



(3) Ook deze beide instrumenten zijn oorspronkelijk geene bekkens, maar horens: zie boven, 

 bij pd. 5; en de De'wii-dëta, die door de om werkers aan Joedistik;! wordt toegeschreven, be- 

 hoort oorspronkelijk aan Ardjoenu. 



4 



