36 



BKATA-JOEDA. 



//moest sterven! Och, dat er maar één gebleven ware, om mij te troosten 

 //in den rouvi^! Helaas, mijne kinderen, SÉTa, OETaRa, WResaNKa, hoegrie- 

 // vend vireet ge mijn hart te treffen! Goden, verlost mij van 't leven!" 



4. *Zoo weeklaagt de Koningin van Wirata. — Intusschen naderen Pandoe's 

 zonen, vergezeld van kinderen en kindskinderen (1), met de benoodigdheden 

 en den tooi, om eer te bewijzen aan de dooden. Men zet zich weenend rond- 

 om hen neder, wikkelt ze vervolgens in lijkgewaden, en heft ze op den brand- 

 stapel. In den voornacht (2), bij maanlicht, worden de ligchamen verbrand, 



5. in 't bijzijn van al de vorsten; * de edele Pandawa's wonen de verbran- 

 ding der drie prinsen van Wirata bij, om hun uitgeleide te doen op den 

 weg der verheerlijking. Zij verzoeken voor hen den zegen van den Vorst van 

 Dw arawat i. Hij spreekt eene tooverbede uit, die een' wervelwind voort- 

 brengt; de asch vervliegt naar En dr a-lok a (3), en zij verwerven de hemel- 

 sche zaligheid, toegezegd aan hen, die in de Brata-Joeda sneven (4). 



6. * Zwijgen wij thans van hen, wier uiteinde gelukkig volbragt was, van de 

 drie prinsen van Wirata, wier verbranding plegtig gevierd was. De 

 Vorst van Wirata keerde terug naar 't nachtkwartier. Men beraadslaagde 

 met Koning KRësNa, en allen vroegen, wie als krijgsbevelhebber in de plaats 

 zou treden. De Vorst van Dwarwati zeide: // DResTa-DYOEMNa zal het 



7. //zijn; *maar hij neme eene nieuwe slagorde aan, den Kaga-pati,d. i. den 

 //vliegenden adelaar (5)." — Allen keurden het goed: de vorsten en edelen, 

 mantri's en dipati's vereenigden zich met zijn besluit , en DRësTa-DYOEM- 

 Na werd gehuldigd en bewierookt als aanvoerder en bevelhebber der troepen, 

 als veldheer in den strijd. 



8. "^ Nadat de veldheer zijne bediening aanvaard had, werd bij 't eerste mor- 



(1) Wie met hlndsUnderen van de Pandawa's kunnen bedoeld worden, weet ik niet te zeg- 

 gen : waarscliijnlijk is 't zonder nadenken geschreven ; want de grondtekst spreekt alleen van hinderen. 



(2) Jav. sirëping wong, d.i.de tijd, waarin de menscken tot rust komen, de tijd van den eersten 

 slaap, 's avonds tusscken 10 en 12 uur: dus juist de tijd, waarin de maan moest opkomen, indien het toen 

 de zesde dag van de afnemende maan was : zie GescJi. d. PP. § 63, noot. — In 't Kw. ontbreekt evenwel 

 die tijdsbepaling. 



(3) De asch, het vlugtig overschot des ligchaams, wordt meermalen voorgesteld als het voer- 

 tuig, dat de ziel ten hemel draagt. Vgl. XVII, 15. 



(4) Eig. zij zijn gevallen in de termen van de afspraak, door te sneuvelen in deBrata-joeda. 



(5) Jav. garoeda: de fabelachtige vogel, die Wisnoe tot voertuig verstrekt. — Kaga-pati 

 beteekent eig. eenvoudig Koning der vogelen; de bepaling vliegend is er niet in begrepen, maar door 

 den dichter in de uitlegging bijgevoegd. 



