ZESTIENDE ZANG. 39 



10. scliap ziet DÉWa-BRuTa -^ den hemel ten noorden, ten zuiden, ten oosten 

 vervuld van zijne pijlen, die snorrend dooreen dwarlen, en den vijand ver- 

 delgen. Zij verduisteren 't licht, en bedekken het slagveld, en verspreiden 

 alom schrik en ontzetting. Verbazend is de magt van BiSMa, wanneer hij 

 zijne krachten den teugel viert, 



11. *De Vorst der Kor aw a's laat nu den krijgstrom roeren, en gezamenlijk 

 rukken zij weder ten strijde, terwijl Re si BiSMa zijne groote vermogens ten 

 toon spreidt, en 't luchtruim vervuld is van zijne pijlen, die dooreengeslin- 



12. gerd nederschieten , om offers te kiezen voor den dood. ■^"Luid weerklinken 

 de bekkens der honderd Korawa's. KRëra en Sakoeni, IvARNa en Vorst 

 SALja heffen oorlogskreten aan met hun volk. 



Danand ja Ja beantwoordt de schoten des vijands met afwerende pijlen. Bij 



13. wolken op elkander volgend, * komen zij neer en stooten zich stomp op de 

 werptaigen van den heiligen BiSMa, die, telkens aanwassend, niet worden uit- 

 gedoofd door de pijlen van Ar ja PALGOENa (1). Als een regen vervullen 

 zij de lucht; bij zwermen nederschietend, dringen zij met aanhoudend ge- 



14. ruisch (2) in de ligchamen * der vijanden, en bedekken den grond met 

 dooden, zonder te worden afgeweerd door de pijlen van ARDJOENa. De Ko- 

 rawa's zien het met blijdschap aan, en dringen met vereenigde krachten 

 voorwaarts; de P an da w a-troepen houden stand, maar sneuvelen bij menigte. 



15. ■^Toen kwam SRëNGGi (*), een reus van ongemeene kracht, met een' verwoe- 

 den aanval deelnemen aan den strijd. Hij had voorheen een zamentreffen be- 

 paald met Ar ja PALGOENa (3). — Bambang Irawan wordt zijn offer: de 



16. zoon van Ardjoenu, en Dèwi Oeloepi, * verslonden door SRëNGGi, den be- 

 hendigen reus. 



DjANaKa, ziende, dat Irawan gestorven is, en dat bevelhebbers en vorsten 

 bij menigte sneuvelen door de pijlen van BiSMa, die allen tegen weer verijde- 



17. len, * en zich door niets laten stuiten, ARDJOENa wordt tot weenens toe be- 

 wogen, en houdt op met scliieten. Naréndra KRësNa bespeurt, dat Dja- 

 NaKa niets doet dan weenen. Terstond springt de Vorst van Dwarawati uit 



18. zijn' wagen neer, * en legt zijn' radpijl aan, de borst van gramschap blakend. 



(1) Een bijnaam van Ardjoexu. 



(2) Dat geruisch wordt in 't Jav. zeer schilderachtig nagebootst in de woorden tjvïb-tjëb 

 toemantjëb. Men hoort daarin, als 't ware, hoe de neerstortende pijlen zich in de ligchamen 

 planten. 



(*) Over de verhouding van dezen zin tot het vorige zie Kr. aant. 



[o) P verwijst hier naar den Lk Alap-alapan Paloepi, die mij niet bekend is. 



