NEGENTIENDE ZANG. 



47 



f/dooY eeiie gelofte tot den strijd verpligt, en brand van verlangen , om haar te 

 //vervullen. Laat ons, door niemand gestoord, onzen strijdlust bot vieren! 

 //Kom, gaan wij daar ginder vechten, aan den voet 't gebergte, aan den 



3. //zuidkant, daar, ter zijde af, dat niemand ons in den weg zij! * Indien ge 

 //mij geen gehoor gaaft, dat zou niet edelmoedig (1) zijn; gij zoudt geen 

 //waar krijgsman mogen heeten. Dezulken toch vechten, om hun' lust te 

 //bevredigen, en dringen opeen met dijen en borst, worstelen met spier- 

 // kracht, omklemmen zich 't lijf, en vatten elkander, al stootend , in 't haar. 

 //Hier hebt gij den Vorst van Kasapta, den vermaarden held GARDa- 



//PATl!" 



4. * Toen de edele ÜANANDjaja de uitdaging van zijn' vijand hoorde, die zijn' 

 olifant zuidwaarts wendde, en met zijn volk den voet van den berg bereik- 

 te, ging ENDRa's zoon (2) hem na, en volgde de schreden van GARDaPATi. — 



o. * Koning KRësNa bleef niet achter: met zijn' jongeren broeder op denzelf- 

 den wagen gezeten , ging hij , met zijn volk , naar 't zuiden meê. 



Inmiddels spoedt zich Wnësaja, en houdt niet op, WRëKODaRa honend 

 toe te roepen: //Kom, WReKonaRa, zoo gij een man zijt, laat ons gaan 



6. //vechten aan den oever der zee, "^om naar hartelust onze vermogens den teu- 

 //gel te vieren, en te wedijveren in wondermagt, zonder dat iemand ons 

 //hindere! Laat ons elkander aangrijpen en forsche slagen toebrengen! Zoo 

 //gij een held zijt, begeef u dan noordwaarts, om te strijden op het strand 

 // der groote zee : daar zullen wnj onze krachten beproeven , door knodsslagen 

 //te wisselen, met den piling (3) aan te vallen, en beurtelings pijlen af te 

 // schieten." 



7. *WRëKODaEa kon zich niet (stil) laten uitdagen. Terstond bereid verlaat 

 hij de gelederen, en loopt zonder omzien in de rigting van 't noorden 

 door. 



(1) Jav, tjoekeng, d. i. gierig, inhalig, 7iiet vrijgevig, die niets voor een' ander over heeft. De 

 taal der Javaansche helden bevat vele uitdrukkingen, waarin dezelfde voorstelling kenbaar is, zoo 

 als: den vijand voldoening verschaffen o£ genoegen geven (hierboven, 2, O, in den zin van zijne uit- 

 daging aannemen; ook bedienen (ngladèni), voor bestrijden; zijn ligchaam wegschenken (danu 

 sari ra), of, even als wij zeggen, het leven op 't spel zetten (toh pati); toedrinken oï inschenken 

 larih, nglarihi), voor steken, eene wond toebrengen, enz. 



(2) D. i. ARDJOENa, 



(3) Zoo men zegt, eene soort van knods. 



